Op het moment dat enkele journalisten ontdekten dat Tjajkovski homo was, begonnen ze te beschrijven in hun artikels hoe "leeg" en "nichterig" zijn muziek wel was. Nochtans had hij groot aanzien bij een groot en rijk publiek. Wat er ook van zij, Tjajkovski's muziek overleefde de tand des tijds, en zijn vijfde symfonie is een van de bekendsten ter wereld. Tijd voor deFilharmonie om, onder leiding van Jaap van Zweden, het beste van zichzelf te geven.
Wat opvalt is dat deFilharmonie, wanneer ze door van Zweden gedirigeerd wordt, een speciale power heeft, een fond, die we bij andere dirigenten minder terugvinden. Het moet zijn dat van Zweden, die tot voor kort hoofddirigent was bij deFilharmonie en het orkest dus door en door kent, de juiste formule gevonden heeft om met dit orkest aan het werk te gaan. En het werpt duidelijk zijn vruchten af.
Als intro van het concert krijgen we Tsjajkovski's Serenade in C geserveerd. Ik had dit werk nooit eerder gehoord, maar gezegd moet dat het de moeite is om te programmeren, zeker als voorgerecht op de hoofdmoot van het concert: de geweldige, passionele 5de symfonie. Vooral de tweede en de vierde beweging vallen mij op. Het orkest is in goede doen en van Zweden vindt het juiste evenwicht. Dit is zo een van die onsterfelijke stukken muziek waarvan de verschillende thema's nog lang in je hoofd blijven nazinderen!
 |
| (c) Jaap van Zweden |
Wat opvalt is dat deFilharmonie, wanneer ze door van Zweden gedirigeerd wordt, een speciale power heeft, een fond, die we bij andere dirigenten minder terugvinden. Het moet zijn dat van Zweden, die tot voor kort hoofddirigent was bij deFilharmonie en het orkest dus door en door kent, de juiste formule gevonden heeft om met dit orkest aan het werk te gaan. En het werpt duidelijk zijn vruchten af.
Als intro van het concert krijgen we Tsjajkovski's Serenade in C geserveerd. Ik had dit werk nooit eerder gehoord, maar gezegd moet dat het de moeite is om te programmeren, zeker als voorgerecht op de hoofdmoot van het concert: de geweldige, passionele 5de symfonie. Vooral de tweede en de vierde beweging vallen mij op. Het orkest is in goede doen en van Zweden vindt het juiste evenwicht. Dit is zo een van die onsterfelijke stukken muziek waarvan de verschillende thema's nog lang in je hoofd blijven nazinderen!
Reacties
Een reactie posten