L'elisir d'amore, misschien wel een van de meest populaire opera's van Donizetti, geeft aanleiding tot knotsgekke mise-en-scènes. De productie van Damiano Michieletto moet daar niet voor onderdoen. Het verhaal over Nemorino die het hart van Adina wilt winnen en daarvoor een liefdeselixir drinkt dat hem wordt aangeboden door de charlatan Dulcamara, is in dit geval gesitueerd op een strand. Koor en solisten verschijnen dan ook in (al dan niet minuscule) badkledij, en als toeschouwer waant men zich terug in een mooie zomerdag.
Het verhaal van deze opera is eenvoudig. Dat maakt het extra fijn en comfortabel voor het publiek, dat rondom de scène opgesteld is. Voor deze voorstelling is De Munt uitgeweken naar de ronde scène van het Koninklijk Circus in Brussel.
De hele scène is bedekt met echt zand, de koorleden zijn in hun nopjes. Dat komt natuurlijk door het feit dat de hele opera doorspekt is met gigantische koorstukken, zoals het hoort in opera's van dit genre. Het is ook erg duidelijk dat het koor er zin in heeft, en zich écht amuseert. Heel fijn om zien, en vooral om te horen, want de kwaliteit is hoog!
Wat de solisten betreft: daar is de kwaliteit ook hoogstaand! Olga Peretyatko is een adembenemende Adina. Haar hoogtes zijn indrukwekkend, en ze vult ook met veel gemak de hele zaal. Haar Nemorino, Dmitry Korchak heeft eveneens een prachtige stem, en zet een ronduit schattig personage neer. Aris Argiris zet een knappe Belcore neer, en wie zeker opvalt in deze productie is Simón Orfila, een overtuigende Dulcamara.
Alles aan deze productie is frivool, het is één groot feest op het podium. Opvallend zijn de kleuren, maar ook zeker de belichting, die bijna een vijfde hoofdrol krijgt in deze productie. Het Muntorkest, voor de gelegenheid uitgedost in zomeroutfit, is blij dat het nieuwe seizoen begint. Maestro Thomas Rösner is een goede bezieler van het geheel.
Deze productie is er één die ik zal onthouden. Het is een verademing, en dat is wat mensen nodig hebben. Must-see voor ieder die van frivole opera houdt!
 |
| (c) Hofmann (c) La Monnaie/De Munt |
De hele scène is bedekt met echt zand, de koorleden zijn in hun nopjes. Dat komt natuurlijk door het feit dat de hele opera doorspekt is met gigantische koorstukken, zoals het hoort in opera's van dit genre. Het is ook erg duidelijk dat het koor er zin in heeft, en zich écht amuseert. Heel fijn om zien, en vooral om te horen, want de kwaliteit is hoog!
Wat de solisten betreft: daar is de kwaliteit ook hoogstaand! Olga Peretyatko is een adembenemende Adina. Haar hoogtes zijn indrukwekkend, en ze vult ook met veel gemak de hele zaal. Haar Nemorino, Dmitry Korchak heeft eveneens een prachtige stem, en zet een ronduit schattig personage neer. Aris Argiris zet een knappe Belcore neer, en wie zeker opvalt in deze productie is Simón Orfila, een overtuigende Dulcamara.
Alles aan deze productie is frivool, het is één groot feest op het podium. Opvallend zijn de kleuren, maar ook zeker de belichting, die bijna een vijfde hoofdrol krijgt in deze productie. Het Muntorkest, voor de gelegenheid uitgedost in zomeroutfit, is blij dat het nieuwe seizoen begint. Maestro Thomas Rösner is een goede bezieler van het geheel.
Deze productie is er één die ik zal onthouden. Het is een verademing, en dat is wat mensen nodig hebben. Must-see voor ieder die van frivole opera houdt!
Reacties
Een reactie posten