Royal Concertgebouw Orchestra speelt Dvořák- vrijdag 22 januari 2016 - Bozar

Naar aanleiding van het Nederlands Voorzitterschap van de Europese Unie, wordt het Royal Concertgebouw Orchestra (dat "orchestra in residence" is in Bozar dit seizoen) uitgenodigd voor een concert van formaat onder leiding van de nu al legendarische Herbert Blomstedt. Met zijn 88 jaar en 7 maanden is hij de oudste gastdirigent van het orkest ooit. Bij aankomst aan de zaal blijkt al gauw dat de veiligheidsmaatregelen sterk zijn opgedreven, iedereen die binnen wilt, wordt gefouilleerd en gescand. Wie deze controle niet heeft moeten ondergaan, vermoed ik, is het koninklijk bloed dat voor de gelegenheid is afgezakt naar Bozar. Koning Willem-Alexander, Koningin Máxima, Koning Filip en Koningin Mathilde zijn present op deze feestelijke avond.

(c) Royal Concertgebouw Orchestra

Herbert Blomstedt is een icoon. Dat ik nu de kans kreeg om hem aan het werk te zien, op zo een gezegende leeftijd, vond ik natuurlijk fantastisch. Daar komt dan nog eens bij dat hij mocht aantreden met het beste orkest ter wereld, het Koninklijk Concertgebouworkest, dat dit seizoen meermaals optreedt in Brussel. Het programma dat gekozen wordt voor deze avond is van grote kwaliteit. Na de obligate hymne bij het binnenkomen van de gekroonde hoofden, is Wagner aan de beurt. Met het Vorspiel en de daaropvolgende Liebestod, krijgen we een prachtig voorbeeld van hoe een orkest klinken moet. De gelaagdheid van het orkest is fantastisch, ik hoor een Liebestod zoals ik die nog nooit live gehoord heb. Het orkest benadert de absolute perfectie.

Dan doet Blomstedt iets heel ongewoon. Terwijl het podium in gereedheid gebracht wordt voor het tweede stuk, grijpt hij naar een micro en geeft hij gedurende meer dan een kwartier uitleg over de muziek die volgt. Hij trekt zich niets aan van protocol, en alsof het een gezellig theekransje betreft ontrafelt hij Poesis, een compositie van Ingvar Lidholm, die echt moeilijk is om naar te luisteren. Dit hedendaagse werk wordt wat verhelderd door Blomstedt die overenthousiast stukjes muziek voorzingt, instrumenten nabootst met zijn stem en met wilde gebaren uitlegt waarom het zo fantastisch is om deze muziek te spelen. Ik vind het leuk om hedendaagse muziek te beluisteren, maar ze begrijpen is iets anders...

Na de pauze volgt het hoofdgerecht van de avond. Dvořák is de componist van dienst. Zijn negende symfonie "Uit de nieuwe wereld" is een paradepaardje voor dit orkest. Wat een gelaagdheid, wat een finesse, wat een precisie, deze opvoering heeft niemand onberoerd gelaten.

Kers op de taart is een Slavische dans van Dvořák. Blomstedt en zijn orkest hebben hun passage niet gemist. Integendeel, dit concert staat in mijn geheugen gegrift. Pure wereldklasse!