Otello, de tragedie van Shakespeare, die door Verdi op muziek werd gezet aan het einde van zijn leven, is een bijzonder werk. Het verhaal waarin jaloezie de hoofdrol speelt is een kaskraker. Het is de tragedie der tragedies, als je het mij vraagt. We zien het relaas van Otello die door Jago op stang wordt gejaagd en bedrogen. Jago, die bij Shakespeare een ronduit smerige rol vervult, wordt bij Verdi nog sterker een echte duivel. Jago is er dan ook niet weinig fier op dat hij het gif naar de hersenen van Otello kan drijven. Tergend traag sluipt de waanzin richting de hersenen van Otello, wiens denkwereld in de regie van Michael Thalheimer wordt uitgebeeld door een grote zwarte kubus waarin alles zich afspeelt. Alles is zwart, op twee van de (slechts) drie rekwisieten die in het stuk voorkomen. Alles speelt zich af in het hoofd van Otello, een gekwetst man, die aan zijn eigen hersenspinsels ten onder gaat en een reeks anderen mee de dood insleurt, niet in het minst zijn geliefde Desdemona.
 |
| (c) Annemie Augustijns |
De regie van Thalheimer is op zijn minst opmerkelijk te noemen. We begeven ons naar een hermetisch afgesloten ruimte, waar alles zwart is. We bevinden ons in de diepste krochten van Otello's ziel en denkwereld. Hij, die door Jago bedot wordt tot de dood, gaat mee in een verhaal van intriges en bedrog die in zijn nadeel zouden uitdraaien. Het is geen optie om zijn geliefde Desdemona te verliezen. Door middel van clair-obscur effecten en precieze belichting komen hele mooie beelden naar voor. Ook het schaduwwerk is om van te snoepen!
Qua zang zijn een schare aan ijzersterke zangers te beluisteren. Ian Storey is een indrukwekkende Otello, al blijft het duidelijk een zeer veeleisende rol. Desdemona Corinne Winters is een fantastische zangeres. Haar Ave Maria zullen vele mensen blijven herinneren. De ontdekking van de avond is voor mij Vladimir Stoyanov. Wat een gemene, ongelooflijk sterke Jago! Adam Smith zet een goede Cassio neer en ik heb ook wel een boontje voor Kai Rüütel die de niet onbelangrijke rol van Emilia neerzet. Stephan Adriaens zet een heel mooie Roderigo neer, ik ben blij hem meer en meer te horen in solorollen, hij is een zanger om in het oog te houden! Leonard Bernad zingt Lodovico met overtuiging.
Ik vond deze productie echt zeer interessant, en ben blij dat ik ze nog eens terug ga zien. Desondanks het minimalisme in de regie, is er duidelijk werk gestoken in een goede personenregie, en zitten er veel boodschappen verborgen achter de ogenschijnlijke eenvoud. Een topproductie! Proficiat Opera Vlaanderen!
Reacties
Een reactie posten