Recital Lucas Debargue - woensdag 28 november 2018 - Flagey (Brussel)

Voor het eerst was Lucas Debargue in België voor een recital. Dat de zaal uitverkocht was, is daarom niet verwonderlijk. Deze jonge Franse pianist staat aan de top in de klassieke muziekwereld, sleept prijzen binnen bij de vleet, en verovert de harten van mening pianoliefhebber. Ook in Flagey kon hij op een horde trouwe supporters rekenen, en daar was ik bij.

(c) Lucas Debargue

Lucas Debargue kiest een ambitieus programma. Hij start met Chopin, en de magie die deze pianist uit zijn vingers tovert is onbeschrijflijk. De polonaise "héroïque" is een schot in de roos! Als daar dan nog de Barcarolle in Fis en de Scherzo 1 op. 20 en Scherzo 2 op. 31 aan toegevoegd worden, is voor mij de avond al geslaagd. De gelaagdheid in het pianospel, waarbij het lijkt of er een heel orkest op het podium zit, is gigantisch. De hele specifieke aanslagtechniek van Debargue (waar vaak over geschreven wordt), werpt zijn vruchten af. Vederlicht is het pianospel. En robuust waar het hoort.

Net zoals in het eerste deel, haalt Debargue alles uit de kast in het tweede deel van het concert, waar hij start met de Toccata in do klein (BWV 911) van J.S. Bach. Debargue is een tovenaar, en dat bewijst hij eveneens in het bravourestuk van de avond, de pianosonate 32 van Beethoven (op. 111). Dit tergend moeilijke stuk brengen op een manier zoals Debargue dat doet, ik wist niet dat dat mogelijk was. Ijzersterk pianospel, totale beheersing en een dynamiek om van te snoepen. 

Dit concert was uniek, op alle vlak. Een recital van waanzinnig formaat. Ik droom van meer! En snel, als het even kan!