150 jaar Koningin Elisabeth met laureaten van de Wedstrijd - zaterdag 21 maart 2026 - De Singel Antwerpen
Ter ere van de 150ste verjaardag van Koningin Elisabeth, de melomane Belgische vorstin, hebben DE SINGEL, Klarafestival, Flagey en de Koningin Elisabethwedstrijd de handen in elkaar geslagen voor een meerdaags festival. In DE SINGEL verzamelen een tiental winnaars en andere laureaten van de Koningin Elisabethwedstrijd zich voor drie prachtige concerten, op één avond. Een verademing in woelige tijden.
| (c) monarchie.be |
Concert 1
Voor het eerste concert van de avond krijgen we meteen de crème de la crème van de hedendaagse klassieke muziekscène aan het werk.
Timothy Chooi (viool) en Santiago Cañón-Valencia (cello) brengen de Sonate voor viool en cello van Maurice Ravel. Dit werk, dat bij de wereldpremière in 1922 door critici smalend een massacre werd genoemd, is allesbehalve dat. Het is een intrigerende en eigenzinnige compositie waarin Ravel duidelijk een artistiek statement maakt. Hij spreekt niet van een duo, maar van een Sonate voor viool en cello, en precies daarin schuilt de essentie. Beide instrumenten staan op gelijke voet en worden tot het uiterste gedreven. De uitvoerders bewijzen met overtuiging dat dit werk alle aandacht verdient en laten het schitteren. Een indrukwekkende prestatie die op zijn minst intens en energiek kan genoemd worden!
Daarna horen we Sylvia Huang (viool) en Jonathan Fournel (piano) in Midsummer Moon van Rebecca Clarke, een heel poëtisch werk uit 1926 en het dromerige Poème élégiaque op. 12 van Eugène Ysaÿe. De twee topsolisten tonen een opmerkelijke maturiteit en nemen het publiek moeiteloos mee in de rijke klankwereld van deze partituren. Vooral in Ysaÿe’s werk ontvouwt zich een diep doorvoelde expressie. Wat een feeling!
Het eerste concert besluit met het Trio élégiaque nr. 1 voor piano, viool en cello van Rachmaninov, uitgevoerd door Severin von Eckardstein (piano), Tobias Feldmann (viool) en Aleksey Shadrin (cello). Dit werk, dat in 1892 voor het eerst werd uitgevoerd met de componist zelf aan de piano, bestaat uit één doorlopende beweging in sonatevorm, opgebouwd uit twaalf opeenvolgende episodes. Het openingsdeel, een Lento lugubre, zet meteen de toon. Het melancholische materiaal groeit uit tot een aangrijpende treurmars. De drie musici, elk met een onmiskenbaar topniveau, brengen een diep ontroerende en fijnzinnige interpretatie. Het is een prachtige uitvoering vol verfijning en verstilling.
Concert 2
In het tweede concert keren Jonathan Fournel, Timothy Chooi en Aleksey Shadrin terug met het Pianotrio nr. 1 op. 49 van Mendelssohn. Dit werk kende een lange ontstaansgeschiedenis met verschillende herwerkingen, maar werd door Schumann geprezen als een van de hoogtepunten binnen het genre, op gelijke hoogte met de trio's van Beethoven en Schubert. De drie musici onderstrepen die lof met een heldere, uitgebalanceerde en bijzonder verfijnde uitvoering, vrij van overbodige franje. Het wordt een ongelooflijke concertervaring en het is een plezier deze jonge musici zo vol vuur aan het werk te zien!
Daarna is het de beurt aan Severin von Eckardstein, die opnieuw imponeert met zijn uitzonderlijke verfijning. Als eerste laureaat van de Koningin Elisabethwedstrijd in 2003 is hij sindsdien niet meer weg te denken van de internationale podia. Hij brengt de Grazer Fantasie van Schubert, een transcriptie door Wilhelm Kempff van Mozarts Pastorale variée KV 209b, en twee werken van Medtner. Ongeacht de componist blijft von Eckardstein een toonbeeld van finesse, veelzijdigheid en innerlijke rust. Zijn spel ademt controle en poëzie, en nodigt uit tot verstilling. Een pianist om te koesteren.
Concert 3
In het derde concert van de avond horen we Alexander Melnikov (piano) en Josef Špaček (viool). Melnikov opent met de Visions fugitives op. 22 van Prokofiev, een bundel miniaturen waarin grilligheid en subtiliteit hand in hand gaan. Hij brengt deze muziek met een fascinerende combinatie van gewicht en speelsheid, soms tegelijk, zoals alleen Prokofiev dat toelaat.
Daarna volgt de Sonate voor viool solo nr. 5 van Ysaÿe. Het is een waar genoegen om Josef Špaček dit werk live te horen vertolken. De twee delen, Aurore en Danse rustique, lijken terug te keren naar de essentie van het vioolspel: klankkleur en expressie geven aan wat de componist op papier heeft gezet. Špaček doet dat met overgave en een tomeloze intensiteit. Vervolgens speelt hij ook de Sonate voor viool solo nr. 3 van Ysaÿe, opnieuw met grote zeggingskracht en een buitengewone energie. Het publiek is er dol op!
Tot slot brengen Špaček en Melnikov samen het Divertimento voor viool en piano van Stravinsky, een transcriptie die de bewegingen van het ballet Le Baiser de la Fée nauwgezet volgt. Hun samenspel is bijzonder evenwichtig en getuigt van een diep muzikaal begrip.
Na dit alles krijgen we een verrassing van formaat te zien. Alle solisten van de avond spelen samen het Ständchen van Schubert. Een prachtige afsluiter voor een intense concertreeks!
We kunnen alleen maar besluiten dat de Koningin Elisabethwedstrijd een indrukwekkende rijkdom aan talent heeft voortgebracht, en dat vele laureaten blijven bouwen aan een uitzonderlijk parcours. Het is een voorrecht om deze artiesten aan het werk te horen en te zien.
Reacties
Een reactie posten