Het jonge ensemble Pseudonym, gespecialiseerd in muziek uit de zeventiende en achttiende eeuw, toert met de steun van EFFEA (European Festivals Fund for Emerging Artists) langs verschillende podia met hun programma Discrèt et distrait – crossing borders: foreign influences in 18th-century music. Rond die titel bouwen ze een bijzonder intrigerend concept uit. Het ensemble onderzoekt hoe buitenlandse invloeden hun weg vonden naar onder andere de achttiende-eeuwse Franse hofmuziek, een wereld die nochtans sterk werd bewaakt door strikte regels en tradities.
 |
| (c) Ensemble Pseudonym |
Componisten als Couperin, Rameau en Telemann probeerden die invloeden vaak subtiel te laten binnensluipen, zonder hun publiek te choqueren. Dat spanningsveld vormt een boeiend uitgangspunt voor een concert dat zowel verhelderend als bijzonder genietbaar blijkt.
Om te beginnen is er François Couperin (1668–1733) met Les Nations. Het ensemble Pseudonym kiest daaruit voor L’Espagnole. Deze verzameling “sonades” omvat maar liefst zesenveertig delen waarin Couperin verschillende stijlen met elkaar verweeft. Vooral de Italiaanse invloed speelt daarbij een belangrijke rol. Het blijft soms moeilijk precies te achterhalen welke buitenlandse accenten Couperin bewust in zijn muziek wilde verwerken, maar kenners wijzen erop dat de Italiaanse kleur onmiskenbaar aanwezig is. Ensemble Pseudonym brengt dit repertoire met een opvallende verfijning en aandacht voor detail. Elk motief, elke nuance uit de partituur krijgt ruimte om te ademen, waardoor de muziek zich helder en rijk presenteert.
Daarna komt Jean-Philippe Rameau aan bod. Rameau staat bekend om zijn vernieuwende blik op het klavecimbel. Waar het instrument voordien meestal dienstdeed als onderdeel van het basso continuo, plaatst hij het nadrukkelijk in het centrum van de muzikale dialoog. Zijn Troisième concert is daar een prachtig voorbeeld van. Het werk geldt als een hoogtepunt van de Franse barokke kamermuziek en combineert de virtuositeit van het klavecimbel met expressieve, lyrische lijnen in de andere stemmen. Klavecinist Gabriel Smallwood zorgt samen met Liane Sadler (fluit), Maya Webne-Behrman (viool) en Stephen Moran (viola da gamba) voor een uitvoering die zowel elegant als levendig is. Het ensemble is nog jong, maar hun muzikale maturiteit en samenspel laten vermoeden dat hen een veelbelovende toekomst wacht.
Met Georg Philipp Telemann verschuift het perspectief opnieuw. De Duitse componist bewandelt zijn eigen pad en laat zich tegelijk inspireren door wat elders ontstaat. De invloed van Rameau is in zijn muziek duidelijk hoorbaar. Tijdens dit programma klinkt het Sixième quatuor uit Nouveaux quatuors. Opnieuw toont Ensemble Pseudonym zijn kwaliteiten. Hun spel is helder, betrokken en vol karakter. Het is dan ook niet verwonderlijk dat ze steeds vaker op internationale podia te horen zijn. Hopelijk keren ze nog vaak terug naar AMUZ, want dit is een ensemble dat je graag opnieuw ontdekt.
Reacties
Een reactie posten