Lucrezia Borgia - donderdag 28 februari 2013 - Koninklijk Circus/Cirque Royal Brussel (productie De Munt/La Monnaie)
Wie Donizetti zegt, zegt Lucrezia. En wie Lucrezia zegt, zegt Borgia. En wie Borgia zegt, zegt roemrijke familie in de 15de eeuw die twee pausen afgeleverd heeft en die bekend staat om haar decadentie, het verval van de toenmalige Kerk en intriges, maar vooral: vergif.
Lucrezia Borgia is het verhaal van Lucrezia die de aandacht trekt van de jonge Gennaro. We zijn in Venetië. Gennaro blijkt echter de buitenechtelijke zoon te zijn van Lucrezia, ze heeft hem moeten afstaan bij de geboorte. De vrienden van Gennaro haten Lucrezia met heel hun hart, aangezien zij de oorzaak is van al hun leed. Gennaro provoceert dan ook, tegen zijn zin, de Borgia's om stoer te doen bij zijn vrienden. Maar hij wordt gevat, en de echtgenoot van Lucrezia, Don Alfonso laat Lucrezia kiezen: Gennaro wordt vermoord door een wijn met sluipend gif, of met een wapen. Ze kiest voor het eerste, zodat ze Gennaro stiekem een tegengif kan geven. Gennaro kan vluchten. Een dag later vergiftigt Lucrezia de vrienden van Gennaro op een decadent feestje, uit pure wraak. Wat ze echter niet weet is dat haar zoon ook aanwezig is op het gemaskerd bal. Hij drinkt ook van het gif, en weigert het tegengif in te nemen, want er is niet genoeg voor al zijn vrienden. Lucrezia bekent dat zij zijn moeder is, Gennaro sterft en Lucrezia stort in. Einde van een passioneel verhaal, met één van de meest beklijvende slotscènes, muzikaal gezien dan, uit de operageschiedenis.
Deze productie gaat me nog lang nablijven. Het was de eerste keer dat ik in het Koninklijk Circus te gast was, eerlijk gezegd had ik zo mijn bedenkingen bij het opvoeren van opera in die zaal, maar het was fantastisch. Guy Joosten creëert een duister sfeertje. Je zou bijna zeggen "gothic". Clowns en skeletten doen hun intrede. De toon is gezet. Dit is "circus" maar dan donker. Guy Joosten did it again. Ik had niet anders verwacht. Top!
Qua zang werd ik van mijn stoel geblazen. De ene na de andere topprestatie. Niet allen Elena Mosuc, die donna Lucrezia Borgia zingt op een buitengewone en beklijvende manier, maar ook Paul Gay (Don Alfonso), Charles Castronovo (Gennaro) en gevestigde Munt-waarde Silvia Tro Santafé (Maffio Orsini) leveren prestaties waar ik alleen maar kippenvel van kan krijgen. Bravi! Dirigent Julian Reynolds levert topkwaliteit.
De Munt is er weer in geslaagd om op alle manieren het publiek mee te slepen en te betoveren. Deze productie is het tegengif aan wat misloopt in een mensenleven. Te mooi om waar te zijn!
Lucrezia Borgia is het verhaal van Lucrezia die de aandacht trekt van de jonge Gennaro. We zijn in Venetië. Gennaro blijkt echter de buitenechtelijke zoon te zijn van Lucrezia, ze heeft hem moeten afstaan bij de geboorte. De vrienden van Gennaro haten Lucrezia met heel hun hart, aangezien zij de oorzaak is van al hun leed. Gennaro provoceert dan ook, tegen zijn zin, de Borgia's om stoer te doen bij zijn vrienden. Maar hij wordt gevat, en de echtgenoot van Lucrezia, Don Alfonso laat Lucrezia kiezen: Gennaro wordt vermoord door een wijn met sluipend gif, of met een wapen. Ze kiest voor het eerste, zodat ze Gennaro stiekem een tegengif kan geven. Gennaro kan vluchten. Een dag later vergiftigt Lucrezia de vrienden van Gennaro op een decadent feestje, uit pure wraak. Wat ze echter niet weet is dat haar zoon ook aanwezig is op het gemaskerd bal. Hij drinkt ook van het gif, en weigert het tegengif in te nemen, want er is niet genoeg voor al zijn vrienden. Lucrezia bekent dat zij zijn moeder is, Gennaro sterft en Lucrezia stort in. Einde van een passioneel verhaal, met één van de meest beklijvende slotscènes, muzikaal gezien dan, uit de operageschiedenis.
 |
| (c) De Munt/La Monnaie |
Deze productie gaat me nog lang nablijven. Het was de eerste keer dat ik in het Koninklijk Circus te gast was, eerlijk gezegd had ik zo mijn bedenkingen bij het opvoeren van opera in die zaal, maar het was fantastisch. Guy Joosten creëert een duister sfeertje. Je zou bijna zeggen "gothic". Clowns en skeletten doen hun intrede. De toon is gezet. Dit is "circus" maar dan donker. Guy Joosten did it again. Ik had niet anders verwacht. Top!
Qua zang werd ik van mijn stoel geblazen. De ene na de andere topprestatie. Niet allen Elena Mosuc, die donna Lucrezia Borgia zingt op een buitengewone en beklijvende manier, maar ook Paul Gay (Don Alfonso), Charles Castronovo (Gennaro) en gevestigde Munt-waarde Silvia Tro Santafé (Maffio Orsini) leveren prestaties waar ik alleen maar kippenvel van kan krijgen. Bravi! Dirigent Julian Reynolds levert topkwaliteit.
De Munt is er weer in geslaagd om op alle manieren het publiek mee te slepen en te betoveren. Deze productie is het tegengif aan wat misloopt in een mensenleven. Te mooi om waar te zijn!
Reacties
Een reactie posten