Finaleweek Koningin Elisabethwedstrijd 2014 - 28-31 mei 2014 - Bozar Brussel

De traditie is oud. De kandidaten zijn jong. Dat is een korte samenvatting van de jaarlijkse Koningin Elisabethwedstrijd, sinds dit jaar onder de Hoge Bescherming van Koningin Mathilde. Koningin Fabiola heeft de fakkel doorgegeven. De wedstrijd staat driejaarlijks in het teken van zang. In de jury zetelen vooraanstaande namen uit de klassieke zangwereld, waaronder dit jaar June Anderson. In deze blog doe ik het relaas van mijn persoonlijke top-3 in de finaleweek.

Chiara Skerath (c) Vera Markus
 

Op de eerste plaats in mijn klassement vinden we de Zwitsers-Belgische sopraan Chiara Skerath. Deze sopraan, die al een heel mooi CV kan voorleggen, viel reeds op in de vorige ronden met onder andere de Klänge der Heimat van Strauss. Chiara kiest voor een a-typische finale, die zeer in de smaak valt bij het publiek. Beginnen doet ze met enkele liederen van Britten: Villes - Phrase - Antique, dit zijn enkele gedichten van Rimbaud.  Chiara Skerath heeft het publiek direct op haar hand. Deze liederen zijn zeer moeilijk om uit te voeren, en al zeker in de context van een wedstrijd. Het vraagt heel wat durf en zelfvertrouwen om dit op te voeren voor een jury. De sopraan kwijt zich zonder problemen van haar taak. Zelfs méér: de opvoering hiervan bezorgen me voor het eerst écht kippenvel in de ganse finaleweek, waar tot dan toe zeer techisch gezongen werd. Uiteraard is de finaleweek geen concertweek en blijft het een wedstrijd. Chiara Skerath is de eerste om het verschil te maken en toch een concertgevoel aan het publiek mee te geven, want na haar Britten zingt ze de zeer moeilijke aria uit Ein Deutsches Requiem van Brahms: Ihr habt nun Traurigkeit. Dit is ook een gewaagde keuze, de aria werd in de finaleweek slechts twee keer opgevoerd. Ook hier bewijst Chiara Skerath dat ze een klassedame is. Een prachtige opvoering, als voorbode van een adembenemende aria van Mimi uit La Bohème, waar het publiek volledig uit haar dak gaat, en een prachtige Moon song uit Rusalka. Chiara Skerath heeft een bijzonder mooie stem, die ik nu al direct herken uit honderden anderen. Zo mooi!

Waarom maakt Chiara Skerath voor mij het verschil? Heel eenvoudig: het concertgevoel. Deze topzangeres slaagt erin het wedstrijdelement te vermorzelen. En dat getuigt van wereldklasse. Chiara eindigt op de zesde plaats in het officiële klassement, maar in de wandelgangen wordt duidelijk dat het publiek ze hoger zou rangschikken. Desalniettemin een prachtige prestatie voor deze jonge zangeres die we met zeer veel plezier gaan terughoren in het Laureatenconcert.

Yu Shao (c) CMRE

Op de tweede plaats in mijn klassement staat de Chinese tenor Yu Shao. Hij was mij al opgevallen in de halve finales met zijn Berlioz en zijn aria uit de Messiah. Ik vind dat deze zanger een bijzondere articulatie heeft in alle talen die hij zingt. Deze tenor heeft -voor mij persoonlijk- een bijzonder mooi stemgeluid, wat maakt dat ik hem tweede in mijn rangschikking zet. Ik was ondersteboven van zijn aria uit Le roi d'Ys: vainement ma bien-aimée, van Lalo.  Desondanks zijn topprestatie ben ik er erg naar benieuwd om deze tenor terug te horen in een context met minder stress. Het Laureatenconcert zal de ideale gelegenheid zijn, want ik ben er zeker van dat deze zanger nog meer in zijn mars heeft dan wat we tot nu toe gehoord hebben.



Jodie Devos (c) cobra.be

De derde plaats in mijn klassement gaat naar de Belgische Jodie Devos. Deze coloratuursopraan zal ik vooral herinneren als zij die het heeft aangedurfd om Glitter and be gay van Bernstein te zingen voor de neus van June Anderson. Deze laatste heeft Candide, waaruit de aria komt, integraal opgenomen onder leiding van de componist. Jodie Devos heeft het publiek op haar hand dankzij het feit dat ze Belgische is, maar zingt zeker niet onverdienstelijk. Haar officiële tweede plaats in de wedstrijd is alvast mooi te noemen.

Besluit van deze finaleweek blijft dat het deliberatiesysteem, of net het afwezig zijn van deliberatie, bij deze wedstrijd altijd voor verrassingen zorgt.  Mijn klassement is duidelijk gebaseerd op andere criteria dan die van de jury. Een jury met zo verscheidene mensen zou bij een deliberatieronde in de problemen komen. Het is bijgevolg gemakkelijk om de punten gewoon "op te tellen". Dit alles neemt echter het charme en de spanning van deze toch wel erg mooie wedstrijd niet weg. En we mogen blij zijn dat tenminste één week op een jaar, enorm veel media-aandacht gaat naar de klassieke muziek. Daar ben ik voorvechter van, zoveel is duidelijk.