Modest Moesorgski, een componist die vele mensen niet kennen of links laten liggen, is de componist van de kooropera Khovansjtsjina. Deze opera was mij totaal onbekend tot op het moment dat ik in de zaal plaatsnam. Ik geef toe dat ik iets te slecht voorbereid was op het libretto en het verhaal (ik had het duidelijk wat onderschat), dus ik hou mij deze keer bij een algemene indruk van de opvoering.
Deze opera geeft een pessimistische kijk op het leven in het voormalige Moskou. Het verhaal begint in 1682 met het overlijden van Tsaar Fjodr III. Prins Ivan Khovanski lokt met de "streltsy", zijn volgers een revolte uit, die in de geschiedenisboeken beschreven wordt als de zaak Khovanski of de "Khovansjtsjina". Vandaar uiteraard ook de titel van de opera.
Maestro Jurowksi heeft de leiding. Hij loodst ons doorheen dit lange werk zonder het orkest te overdonderend te laten overkomen. Alle solisten komen tot hun recht en dat is geen gemakkelijke klus met zo een grote bezetting. De dirigent vindt het juiste evenwicht. Dat we te maken hebben met een reeks topsolisten, is snel duidelijk. Eén voor één serveren ze wereldkwaliteit.
De helden van de avond zijn de mensen van het koor. Het kinderkoor en het volwassenenkoor van de Opera Vlaanderen verdienen dan ook een schitterend applaus. De finale scène van deze opera zal bij vele mensen nog lang in hun geheugen gegrift staan. Ook het kinderkoor is perfect voorbereid op deze moeilijke klus. De massascènes lijken mij geen sinecure.
De regie is in handen van David Alden, die met weinig decor veel sfeer creëert. Al was ik in het begin niet zo gek van de regie, ik moet zeggen dat, hoe meer ik er over nadenk, ze toch wel iets heeft. De grote klok die in de laatste scène als een gek tekeer draait is de letterlijke spilfiguur in het decor. David Alden gebruikt de schaduwen van de personages als decorstuk. Mooi om zien.
Ik ben blij dat ik deze opera gezien en gehoord heb, al besef ik wel dat ik nog eens terug zal moeten gaan om alles beter te begrijpen. Een verwittigd man is er twee waard.
 |
| (c) Opera Vlaanderen - Annemie Augustijns |
Maestro Jurowksi heeft de leiding. Hij loodst ons doorheen dit lange werk zonder het orkest te overdonderend te laten overkomen. Alle solisten komen tot hun recht en dat is geen gemakkelijke klus met zo een grote bezetting. De dirigent vindt het juiste evenwicht. Dat we te maken hebben met een reeks topsolisten, is snel duidelijk. Eén voor één serveren ze wereldkwaliteit.
De helden van de avond zijn de mensen van het koor. Het kinderkoor en het volwassenenkoor van de Opera Vlaanderen verdienen dan ook een schitterend applaus. De finale scène van deze opera zal bij vele mensen nog lang in hun geheugen gegrift staan. Ook het kinderkoor is perfect voorbereid op deze moeilijke klus. De massascènes lijken mij geen sinecure.
De regie is in handen van David Alden, die met weinig decor veel sfeer creëert. Al was ik in het begin niet zo gek van de regie, ik moet zeggen dat, hoe meer ik er over nadenk, ze toch wel iets heeft. De grote klok die in de laatste scène als een gek tekeer draait is de letterlijke spilfiguur in het decor. David Alden gebruikt de schaduwen van de personages als decorstuk. Mooi om zien.
Ik ben blij dat ik deze opera gezien en gehoord heb, al besef ik wel dat ik nog eens terug zal moeten gaan om alles beter te begrijpen. Een verwittigd man is er twee waard.
Reacties
Een reactie posten