Voor het tweede jaar op rij organiseren Lucas en Arthur Jussen een concert op tweede paasdag, waarbij ze enkele muzikale vrienden uitnodigen om samen met hen te musiceren. Net als vorig jaar zijn ze er in geslaagd om een zeer evenwichtig en interessant programma op het podium neer te zetten. Charlotte Janssen (sopraan), Harriet Krijgh (cello) en Fumiaki Miura (viool) zijn de drie gastmuzikanten voor dit concert
Het concert wordt geopend met de Lebensstürme, van Schubert, een werk dat quatre-mains gespeeld wordt door de twee broers. Schubert heeft dit werk gecomponeerd in het laatste jaar van zijn leven. Het is een allegro met heel veel variatie. Het werk doet ons kennismaken met de diversiteit van de piano als instrument. De broers Jussen spelen een zeer mooie versie en zetten de toon voor een prachtig concert.
Daarna volgt Lucas Jussen samen met violist Fumiaki Miura, voor de Sonatine nr. 3 (D408), van dezelfde Schubert. Beide muzikanten brengen een gesmaakte versie die niemand onberoerd laat! En hetzelfde kan gezegd worden van de liederen die Arthur Jussen begeleidt, en waarbij Charlotte Janssen de zangpartij voor haar rekening neemt. Deze sopraan is een ware ontdekking. Wat een ongelooflijk doorleefd inlevingsvermogen! Ik hoop nog veel van haar te horen de komende jaren! Haar uitvoering van de reeks zorgvuldig uitgekozen Schubertliederen komt tot een apotheose in de Erlkönig, waar Charlotte Janssen nogmaals bevestigt dat ze een begenadigd Liedzangeres is. Arthur Jussen zorgt voor de perfecte begeleiding, en dat verdient alle lof, want er zijn weinig dingen kwetsbaarder dan Liedbegeleiding.
Max Bruch is de componist wiens Kol Nidrei gespeeld wordt na de pauze. Arthur Jussen en Harriet Krijgh vormen het ideale duo voor dit speciale werk. Harriet Krijgh, die nog in Brussel was enkele weken geleden voor een solorecital, mag gerust gerekend worden tot de hoogste top van cellisten in Europa en ver daarbuiten. De klank die zij, in combinatie met de kundigheid van Arthur Jussen aan de piano, op het podium tovert is onnavolgbaar.
En dan komt het einde van het concert in zicht met Schumann. Het pianotrio nr. 3 in g (opus 110) wordt uitgevoerd door Lucas Jussen, Fumiaki Miura en Harriet Krijgh. Dit trio zet een Schumann neer die ik niet gauw zal vergeten. Jammer dat ik deze uitvoering later niet kan terugbeluisteren, ze was wat mij betreft klaar voor de cd-pers! Een doorleefde uitvoering van een stuk prachtige muziek waarbij tranen en een glimlach nooit ver weg zijn.
Als kers op de taart krijgen we Klänge der Heimat, de zeer veeleisende en bekende aria van Rosalinde uit Die Fledermaus van Strauss te horen. Het publiek gaat uit zijn dak. Charlotte Janssens is in elk geval klaar voor deze rol, daar bestaat geen enkele twijfel over. Het is haar inlevingsvermogen en vocale perfectie die samen met de evenwichtige en humorvolle interpretatie van de drie andere muzikanten, zorgt voor muzikaal vuurwerk.
Vijf muzikanten met één doel: de schoonheid van het leven vieren, en daar zijn ze in elk geval in geslaagd. Een hele warme namiddag, waarvoor deze vijf jonge mensen een dikke pluim verdienen. De kroon op de bescheidenheid en het harde werk dat ze voor de dag leggen, was een gigantisch applaus. Laat dat maar een tegengewicht zijn voor het slechte nieuws dat ons de laatste tijden overspoelt.
 |
| (c) Anne Timmer |
Daarna volgt Lucas Jussen samen met violist Fumiaki Miura, voor de Sonatine nr. 3 (D408), van dezelfde Schubert. Beide muzikanten brengen een gesmaakte versie die niemand onberoerd laat! En hetzelfde kan gezegd worden van de liederen die Arthur Jussen begeleidt, en waarbij Charlotte Janssen de zangpartij voor haar rekening neemt. Deze sopraan is een ware ontdekking. Wat een ongelooflijk doorleefd inlevingsvermogen! Ik hoop nog veel van haar te horen de komende jaren! Haar uitvoering van de reeks zorgvuldig uitgekozen Schubertliederen komt tot een apotheose in de Erlkönig, waar Charlotte Janssen nogmaals bevestigt dat ze een begenadigd Liedzangeres is. Arthur Jussen zorgt voor de perfecte begeleiding, en dat verdient alle lof, want er zijn weinig dingen kwetsbaarder dan Liedbegeleiding.
Max Bruch is de componist wiens Kol Nidrei gespeeld wordt na de pauze. Arthur Jussen en Harriet Krijgh vormen het ideale duo voor dit speciale werk. Harriet Krijgh, die nog in Brussel was enkele weken geleden voor een solorecital, mag gerust gerekend worden tot de hoogste top van cellisten in Europa en ver daarbuiten. De klank die zij, in combinatie met de kundigheid van Arthur Jussen aan de piano, op het podium tovert is onnavolgbaar.
En dan komt het einde van het concert in zicht met Schumann. Het pianotrio nr. 3 in g (opus 110) wordt uitgevoerd door Lucas Jussen, Fumiaki Miura en Harriet Krijgh. Dit trio zet een Schumann neer die ik niet gauw zal vergeten. Jammer dat ik deze uitvoering later niet kan terugbeluisteren, ze was wat mij betreft klaar voor de cd-pers! Een doorleefde uitvoering van een stuk prachtige muziek waarbij tranen en een glimlach nooit ver weg zijn.
Als kers op de taart krijgen we Klänge der Heimat, de zeer veeleisende en bekende aria van Rosalinde uit Die Fledermaus van Strauss te horen. Het publiek gaat uit zijn dak. Charlotte Janssens is in elk geval klaar voor deze rol, daar bestaat geen enkele twijfel over. Het is haar inlevingsvermogen en vocale perfectie die samen met de evenwichtige en humorvolle interpretatie van de drie andere muzikanten, zorgt voor muzikaal vuurwerk.
Vijf muzikanten met één doel: de schoonheid van het leven vieren, en daar zijn ze in elk geval in geslaagd. Een hele warme namiddag, waarvoor deze vijf jonge mensen een dikke pluim verdienen. De kroon op de bescheidenheid en het harde werk dat ze voor de dag leggen, was een gigantisch applaus. Laat dat maar een tegengewicht zijn voor het slechte nieuws dat ons de laatste tijden overspoelt.
Reacties
Een reactie posten