Voor alles een eerste keer, dat is wat ik dacht toen ik naar de Mattheuspassie ging luisteren in DeSingel. Dit grootse werk, dat gekarakteriseerd wordt door het dubbel koor, is het magnum opus van Bach. Het gebruik van een dubbel koor is vrij zeldzaam, maar Bach maakt er hier gretig gebruik van. De twee koren treden in dialoog met elkaar, waarbij het eerste koor symbool staat voor de "directe getuigen" van het verhaal (de "dochters van Sion") en het tweede koor de "gelovigen van alle tijden" symboliseert. De Mattheuspassie is anders dan in de Johannespassie geen passie waarin het lijden van Christus verheerlijkt wordt. Christus is geen triomfant, maar we krijgen een lijdende, "al te menselijke" Jezus te zien.
 |
| (c) Juri Hiensch Photography |
Voor de gelegenheid werd de Nederlandse Bachvereniging onder leiding van Jos van Veldhoven uitgenodigd. Al meer dan 90 jaar is deze vereniging actief om Bach te promoten bij het grote publiek. In 1921 werd het ensemble opgericht om de Mattheuspassie op te voeren in de Grote Kerk in Naarden, eigenlijk als reactie op de vele uitvoeringen van dezelfde passie in "profane" contexten, zoals het Concertgebouw in Amsterdam. Ondertussen is het ensemble uitgegroeid tot een van de meest toonaangevende in Nederland! De Nederlandse Bachvereniging wordt bijgestaan door het Kampen Boys Choir, een van de bekendste knapenkoren in Nederland.
Het moet gezegd: dit was toch wel een prachtige opvoering! Naast een uitstekende verzameling muzikanten en koorleden, onder leiding van een geweldige dirigent die met één arm dirigeert omdat de andere arm in het verband ligt, worden een hele reeks bijzondere solisten uitgenodigd. Benjamin Hulett is een adembenemend evangelist. Deze rol, die bijzonder moeilijk is door de aanhoudende stroom van hoge noten, is de meest intense van het hele "verhaal". Hulett heeft een bijzonder groot inlevingsvermogen en zijn vertelkunsten nemen het publiek mee in het aangrijpende drama dat Bach zo mooi gecomponeerd heeft, zonder in pathetiek te vervallen.
Maria Keohane en Griet De Geyter zijn de twee sopranen van dienst. Ze zingen hun partij met evenveel inlevingsvermogen als hun collega's, Julius Pfeifer en Charles Daniels (tenoren). De Jezusrol is weggelegd voor Stephan MacLeod. Deze prachtige bas is ideaal voor de rol, en collega-bas Matthias Winckhler moet daar niet voor onderdoen. David Alsopp is een zeer goede contratenor, evenals een van mijn favorieten Maarten Engeltjes die zorgt voor het hoogtepunt van de avond, de Erbarme dich. Het lijkt wel of we uit onze zeteltjes getild worden en gaan zweven. Zo mooi is het gezongen!
Ik had mij geen betere eerste Mattheuspassie kunnen inbeelden, en ik ga vanaf nu proberen jaarlijks naar de Nederlandse Bachvereniging te gaan. Dat is beloofd!
Reacties
Een reactie posten