Arthur en Lucas Jussen spelen Poulenc - donderdag 31 maart 2016 - Muziekgebouw Eindhoven (Nederland)
Een heel aantal jaren geleden speelde Lucas en Arthur Jussen het dubbelconcerto voor piano van Poulenc samen met Schönwandt. Ik was toen al fan van hun interpretatie van dit concerto, dat, wat piano betreft, mijn allerdierbaarste werk is. Er zit iets in dat ik niet kan beschrijven, maar dat me wel ontroert en telkens weer meesleept. Ik vind het dan ook superfijn om de broers Jussen terug aan het werk te zien met dit concerto. Ze maken er dan ook echt een feest van, en dat is harverwarmend!
Als inleiding van het concert speelt de Philharmonie Zuidnederland -onder leiding van Otto Tausk- Ma mère l'Oye van Ravel. In de orkestversie weliswaar. Arthur en Lucas Jussen hebben dit werk in de versie voor piano op hun cd Jeux geregistreerd. Het is leuk om nu de orkestversie eens te horen!
En dan komt waarvoor ik gekomen was: de Poulenc. Poulenc, een componist die me niet loslaat, en de enige componist waarvan ik het volledige oeuvre in mijn cd-rek heb staan, is iemand die naar mijn mening te weinig gespeeld wordt. Ik vind het dan ook fantastisch dat Arthur en Lucas Jussen de keuze maken om dit concerto te spelen, en dat ze er duidelijk plezier in hebben ook! Bij de inzet van de eerste maat voel je de zindering door de zaal gaan waaruit blijkt dat we vertrokken zijn voor een prachtige, sfeervolle, en vooral karaktervolle uitvoering van dit concerto, dat toch niet gemakkelijk is van uitvoering. De twee broers geven me kippenvel door hun precieze pianospel, de perfecte timing en de transparantie waarmee ze dit werk presenteren.
Na afloop van dit concerto was ik in de wolken met een topuitvoering van mijn lievelingspianowerk. Daarboven komt nog de unieke présence van Arthur en Lucas Jussen. Een uitvoering om nooit te vergeten en uiteraard voor herhaling vatbaar!
 |
| (c) Anne Timmer |
Als inleiding van het concert speelt de Philharmonie Zuidnederland -onder leiding van Otto Tausk- Ma mère l'Oye van Ravel. In de orkestversie weliswaar. Arthur en Lucas Jussen hebben dit werk in de versie voor piano op hun cd Jeux geregistreerd. Het is leuk om nu de orkestversie eens te horen!
En dan komt waarvoor ik gekomen was: de Poulenc. Poulenc, een componist die me niet loslaat, en de enige componist waarvan ik het volledige oeuvre in mijn cd-rek heb staan, is iemand die naar mijn mening te weinig gespeeld wordt. Ik vind het dan ook fantastisch dat Arthur en Lucas Jussen de keuze maken om dit concerto te spelen, en dat ze er duidelijk plezier in hebben ook! Bij de inzet van de eerste maat voel je de zindering door de zaal gaan waaruit blijkt dat we vertrokken zijn voor een prachtige, sfeervolle, en vooral karaktervolle uitvoering van dit concerto, dat toch niet gemakkelijk is van uitvoering. De twee broers geven me kippenvel door hun precieze pianospel, de perfecte timing en de transparantie waarmee ze dit werk presenteren.
Na afloop van dit concerto was ik in de wolken met een topuitvoering van mijn lievelingspianowerk. Daarboven komt nog de unieke présence van Arthur en Lucas Jussen. Een uitvoering om nooit te vergeten en uiteraard voor herhaling vatbaar!
Reacties
Een reactie posten