Hoogtepunten uit de eerste helft van de finaleweek van de Koningin Elisabethwedstrijd - Bozar Brussel

Tussenbalans na drie finale-avonden van de Koningin Elisabethwedstrijd

(c) yvesgoesclassic

De finaleweek van de Koningin Elisabethwedstrijd is halfweg, en het niveau ligt hoog. Elke avond is een feest voor de oren: twaalf jonge pianotalenten geven het beste van zichzelf, en het publiek wordt getrakteerd op puur muziekgenot. Tijd dus voor een korte terugblik op enkele persoonlijke coups de cœur van de eerste drie avonden.

Maandag: Nathalia Milstein – Kris Defoort, Music for the Heart
Het opgelegde werk van Kris Defoort kwam voor mij echt tot leven in de handen van Nathalia Milstein. In de eerste ronde en halve finale viel haar verfijnde spel al op, maar nu bevestigt ze die reputatie ten volle. Milstein speelt met een ongelooflijke precisie, maar zonder koud te worden – integendeel, ze laat het werk ademen met gevoel en kracht. Een indrukwekkende interpretatie!

Dinsdag: Valère Burnon – Rachmaninov, Pianoconcerto nr. 3
Valère Burnon kiest niet voor virtuoze overdaad, maar voor een beheerste en diep persoonlijke lezing van dit monumentale concerto. Zijn focus en zuivere projectie maken diepe indruk. Elk detail is verzorgd, en de spanningsboog blijft tot het einde strak gespannen. De zaal barst los in applaus – volkomen terecht.

Woensdag: Nikola Meeuwsen – Prokofiev, Pianoconcerto nr. 2
Nikola Meeuwsen kiest voor een pianistiek hels maar schitterend werk. Zijn spel is vol vuur en tegelijk ongelofelijk precies. Hij dwingt het orkest en dirigent om naar hem te luisteren – wat leidt tot een uitvoering die zowel technisch verbluft als muzikaal overtuigt. Elk detail, hoe snel of complex ook, komt glashelder door. De articulatie van Nikola Meeuwsen blijft fenomenaal gedurende het hele werk. De pianist zet een statement neer en speelt zich in zijn finaleavond naar de top!