Stile Antico, een van de meest vooraanstaande vocale ensembles ter wereld, viert zijn 20-jarig bestaan. Reden genoeg voor een bijzondere concertreeks! De zangers hielden halt bij AMUZ, waar ze inmiddels kind aan huis zijn. Voor de gelegenheid kozen ze een reeks hoogtepunten: een selectie van hun meest geliefde werken uit de voorbije twintig jaar. Het resultaat was een adembenemend concert dat nog lang blijft nazinderen.
 |
| (c) Stile Antico |
Het prachtige programma van de middag was opgebouwd rond de rijke geschiedenis die het koor intussen heeft geschreven. Twintig jaar ervaring in oude muziek, twintig jaar concerten, dat is niet niets. Stile Antico mag met recht en reden gerekend worden tot de belangrijkste ensembles in de wereld van de oude muziek. Dat ze daarbij steeds opnieuw naar Antwerpen terugkeren, bij Amuz, is een zegen voor ons, het publiek.
Op het programma stonden uiteenlopende componisten en werken, aangevuld met enkele publieksfavorieten. Zo klonk het beroemde Miserere mei, Deus van Gregorio Allegri. Het ensemble verspreidde zich door de hele ruimte, waardoor de Sint-Augustinuskerk volledig werd ondergedompeld in een van de meest iconische koorwerken uit de renaissance. In de beklijvende uitvoering van Stile Antico kreeg het stuk een extra dimensie.
Daarnaast hoorden we enkele composities van William Byrd, met als hoogtepunt (voor mij althans) het aangrijpende Retire my soul. Dit late werk van Byrd gaat door merg en been, en Stile Antico bracht het op topniveau. Wie zijn ogen sloot, waande zich bijna luisterend naar een perfecte studio-opname.
Natuurlijk mochten ook de Vlaamse componisten niet ontbreken in deze eregalerij: Josquin des Prez’ meesterlijke Salve regina à 5 klonk na het feestelijke Gaudete in Domino van Giches de Wert en het Ego flos campi van Jacobus Clemens non Papa. Het concert vond een eigentijdse afsluiter in een opdrachtwerk van componist Huw Watkins: The Phoenix and the Turtle, op tekst van Shakespeare. Dit gaf elk lid van Stile Antico de kans om het beste van zichzelf te tonen. Het publiek kon er geen genoeg van krijgen, en werd nog getrakteerd op een bisnummer van Orlando Gibbons, die exact vier eeuwen geleden overleed.
Concerten als dit zijn om te koesteren. Wat we hier hoorden, was een onvergetelijk staaltje vakmanschap van de zangers van het fenomenale Stile Antico.
Reacties
Een reactie posten