Jonathan Fournel speelt Mozart met het Symfonieorkest Vlaanderen - zondag 23 november 2025 - De Singel
In 2021 leerde België de Fransman Jonathan Fournel voor goed kennen als een van de meest beloftevolle musici van zijn generatie. Hij won de Koningin Elisabethwedstrijd, in de wel heel erg speciale "corona-editie". Ondertussen is Fournel niet meer weg te denken van de internationale podia, en is het telkens een groot plezier om hem weer in België te mogen verwelkomen. Zo vroeg Symfonieorkest Vlaanderen hem om mee op tournee te gaan met het 21ste pianoconcerto van Mozart. De rest van het programma is een reis door de tijd, van Bach tot Obe Vermeulen, een jonge componist die via de SOV Composer's Academy een kans krijgt om zijn werk te laten uitvoeren door een professioneel orkest. Het geheel staat onder leiding van dirigent Jakob Lehmann.
| (c) Jonathan Fournel |
Als eerste werk staat het Brandenburgs Concerto nr. 1 van Bach op het programma. Bach stuurde dit werk naar de Markgraaf van Brandenburg, samen met de vijf andere Brandenburgse concerti. Bach had de Markgraaf ontmoet tijdens een verblijf in Berlijn en zag zijn kans mooi om bij deze man zijn "open kandidatuur" te stellen door zijn werk naar hem op te sturen. De Markgraaf was dol op het werk, maar liet het niet uitvoeren omdat hij geen geschikte musici had rondlopen aan zijn hof. Hij oordeelde dat het werk te moeilijk was.
Het eerste concerto begint met de hoorns, die de muziek bijna opzettelijk lijken te verstoren. Ze beuken in tegen de rest van de harmonie en creëren zo een heel speciaal effect. Dat dit werk extra uitdagend is voor de blazers staat buiten kijf. Symfonieorkest Vlaanderen heeft de expertise in huis om voor een prachtige uitvoering van dit mooie werk te zorgen!
Daarna komt Jonathan Fournel aan de beurt met het 21ste pianoconcerto van Mozart. Het Andante, dat menig regisseur verleid heeft om het te gebruiken in hun films, heeft aan deze compositie een grote populariteit gegeven. De zelfzekerheid waarmee Mozart in dit concerto van de ene atmosfeer naar de andere overgaat, en de briljante elegantie ervan, maken van dit concerto een topwerk. Jonathan Fournel is de geschikte kandidaat voor de uitvoering van deze parel. Hij kiest bij de cadenzen voor de compositie van Dinu Lipatti, en dat is een prachtige keuze! Zijn fijngevoelige, soms verstilde en uiterst precieze toucher maken van dit concerto een feest voor de oren.
We horen vervolgens een compositie van Thomas Adès (1971): Three Studies for Couperin. Couperin, een Frans barokcomponist, heeft veel muziek voor klavier geschreven. Thomas Adès heeft enkele van deze werken bewerkt voor een hedendaags symfonisch orkest onder de titel Three Studies from Couperin. Zoals dirigent Jakob Lehmann het uitlegt aan het publiek: Adès gaat eigenlijk de composities van Couperin deconstrueren en dissecteren. De essentie van het werk blijft wel Couperin.
Obe Vermeulen is de volgende componist die aan de beurt komt. Deze in 2001 geboren componist kreeg via de SOV Composers' Academy de kans om zijn compositie NUCLEUS aan het publiek voor te stellen. Het is een compositie waarin alles wordt geboren uit één enkele noot, de re, zo lezen we in het programmaboekje. Met deze korte compositie wil Obe Vermeulen een link maken tussen de oudere en de nieuwere muziek die vandaag op het programma staat. Alle instrumentengroepen komen aan bod en smelten samen op het einde van het stuk. Er zit zelfs, als je goed luistert, een verwijzing in naar de ouverture van Don Giovanni van Mozart. Het is een echte oorwurm, deze compositie. Ze komt heel beeldend en filmisch over en sleept het publiek mee in een wervelende reis door het orkest. Jammer dat het stuk zo kort is!
Daarna krijgen we Ravel te horen. In dit "Raveljaar" is deze componist natuurlijk onontbeerlijk. Le Tombeau de Couperin was oorspronkelijk een werk voor piano, waar Ravel later gedeeltelijk (vier delen van de zes) een orkestversie van heeft gecomponeerd. In de pianoversie was het werk al spectaculair, maar in de orkestversie krijgt het extra glans, warmte en emotie. Met dit werk brengt Ravel hulde aan het verleden en bewijst hij dat het verleden heel wat moderns in zich heeft, zowel op papier als in de concertzaal. Groot applaus voor hoboïst Korneel Alsteens. Wat een tour de force van hem!
Dit was een heerlijk zondagmiddagconcert zoals het moet zijn: afwisselend, met gemotiveerde musici, een ongelooflijk begaafde solist en een dirigent die het geheel perfect onder controle houdt!
Reacties
Een reactie posten