Valère Burnon speelt Ravel met het Harmonieorkest van de Koninklijke Muziekkapel van de Gidsen - dinsdag 18 november 2025 - Bozar

Naar goede jaarlijkse gewoonte vond het galaconcert met het Groot Harmonieorkest van de Koninklijke Muziekkapel van de Gidsen opnieuw plaats in Bozar. Het evenement trekt steeds veel publiek en is intussen uitgegroeid tot een echte klassieker. Het Harmonieorkest van de Gidsen heeft een rijke traditie, die ook vandaag met grote zorg wordt voortgezet. Voor dit gala, dat georganiseerd werd ter ere van Koningsdag, was pianist Valère Burnon uitgenodigd als solist. Het was een waar genoegen om hem aan het werk te zien in Ravels Pianoconcerto in G. Ravel staat trouwens centraal in het volledige programma, tijdens wat we gerust het “Ravel-jaar” mogen noemen.

(c) Valère Burnon

Het Harmonieorkest van de Gidsen waagt zich in dit concert aan het grote symfonische repertoire, maar opent uiteraard met de Brabançonne. Een prima opwarmer voor wat volgt!

Daarna brengt het orkest een gesmaakte ouverture uit de opera Gwendoline van Emmanuel Chabrier (transcriptie van B. Watté). Gwendoline ging in 1886 in première in de Munt, maar kreeg slechts vier voorstellingen omdat het theater midden in de reeks werd gesloten wegens wanbeleid. Nadien werd de opera nog opgevoerd in Parijs, maar behalve de ouverture verdween het werk stilaan in de vergetelheid. Gelukkig houdt de Muziekkapel van de Gidsen het levend. We horen een fijne uitvoering, en ik sta telkens opnieuw versteld van hoe ingenieus arrangementen voor harmonieorkest kunnen zijn: vol, kleurrijk en toch trouw aan de oorspronkelijke compositie. Dat zal de rest van de avond niet anders blijken!

Na Chabrier is Fauré aan de beurt, met de bekende Sicilienne in een transcriptie van J. Schyns. Ook hier is het een waar avontuur om de vele blaasinstrumenten te horen schitteren.

Daarna volgt voor mij het hoogtepunt van de avond. Valère Burnon, die we kennen als derde laureaat van de voorbije Koningin Elisabethwedstrijd, treedt aan als solist in het Pianoconcerto in G van Ravel, in een transcriptie van A. Reichling. Dat Burnon garant staat voor maturiteit en beheersing wisten we al, en ook hier bewijst hij dat met een prachtige uitvoering die niemand onberoerd laat. Het tweede deel van het concerto is zó emotioneel dat je een speld kan horen vallen in de zaal. Sinds de creatie van dit werk in de jaren dertig reageert het publiek steevast dolenthousiast, en dat was bij deze uitvoering door Burnon en de Gidsen niet anders. Applaus!

Na de pauze horen we Daphnis et Chloé, suite nr. 2 van Ravel, in een transcriptie van A. Prevost. Ook hier klinkt de typische Ravel, maar dan in een harmonieorkestsetting, heel verrijkend! Ik ontdek nieuwe kleuren en nuances.

Daarna volgt een absolute topper: An American in Paris van Gershwin, in een transcriptie van J. Schyns. De componist omschreef dit symfonisch gedicht als een “stimulans van de geest”, zonder de bedoeling specifieke scènes te beschrijven. Elke luisteraar kan vrij zijn eigen beelden oproepen. Zo lijken we in dit werk het drukke Parijse stadsverkeer te horen, inclusief toeters en bellen. Een harmonieorkest blijkt verrassend geschikt voor dit soms enigmatische stuk.

Vervolgens klinkt een klassieker binnen het Belgische militaire muziekrepertoire: de Mars van het 1ste Regiment Gidsen van Jean-Valentin Bender. En alsof dat nog niet genoeg is, trakteert het orkest op twee bisnummers: twee eskadronmarsen van het 1ste Regiment Gidsen, geschreven door Arthur Prevost, kapelmeester van de Gidsen van 1918 tot 1954.

Dat dit hele concert zo gesmeerd loopt heeft natuurlijk te maken met de deskundige leiding van Yves Segers, dirigent én bezieler van het orkest!

Dit concert van het Harmonieorkest van de Koninklijke Muziekkapel van de Gidsen is voor mij telkens opnieuw een beleving, omdat het mij anders laat luisteren naar bekende composities dankzij de unieke orkestbezetting. Een aanrader voor iedereen. Tot volgend jaar!