Omdat de scenische wereldpremière van Ravels La Valse exact honderd jaar geleden plaatsvond op het podium van de toenmalige Koninklijke Vlaamse Opera in Antwerpen, besloot Ballet Vlaanderen een volledig programma te wijden aan de muziek van Ravel en, in het verlengde daarvan, Stravinsky. In de Stadsschouwburg van Antwerpen ontvouwde zich zo een avond die geschiedenis en hedendaagse dans met elkaar verweeft. Drie werken stonden op het programma, twee op muziek van Ravel en één op muziek van Stravinsky. De titel Rites is dan ook bijzonder treffend, want alles draait hier rond het ritueel van beweging, herhaling en overgave.
 |
| (c) Phile Deprez |
De avond opent met Bolero X, een choreografie van Shahar Binyamini waarin naast de dansers van Ballet Vlaanderen ook leerlingen van de Koninklijke Balletschool Antwerpen en het Junior Ballet Antwerp te zien zijn. Die indrukwekkende massa dansers op de scène zorgt meteen voor een overweldigend visueel effect, zeker in combinatie met de bezwerende kracht van Ravels Bolero. De choreografie is opzwepend en strak opgebouwd, een pulserend geheel dat mooi resoneert met de muziek. Het Symfonisch Orkest Opera Ballet Vlaanderen draagt hier wezenlijk toe bij en levert onder de deskundige leiding van Karel Deseure een intense en meeslepende uitvoering.
Vervolgens is het de beurt aan een solowerk dat speciaal voor deze gelegenheid werd gecreëerd op La Valse van Ravel door de Frans-Algerijnse choreografe Nacera Belaza. Austin Meiteen neemt de solorol voor zijn rekening en levert wat mij betreft een bijzonder indringende prestatie af. Zijn dans is geconcentreerd en introspectief, bijna hypnotiserend. De choreografie ademt een sfeer van vervreemding en innerlijke strijd, waarin herhaling en minimale verschuivingen een onderhuidse spanning creëren die langzaam breder wordt. Een minutieus uitgewerkte belichting geeft extra puls aan het geheel.
Het onbetwiste hoogtepunt van de avond is Le Sacre du Printemps, op de gelijknamige muziek van Stravinsky, in de iconische choreografie van Pina Bausch. Deze legendarische productie, die strikt bewaakt wordt door de Pina Bausch Foundation, mag door Ballet Vlaanderen worden uitgevoerd en dat alleen al maakt deze avond uitzonderlijk. Voor deze herneming werden de repetities in Antwerpen geleid door Barbara Kaufmann, voormalig danseres van Tanztheater Wuppertal. Het resultaat is een verbluffende en compromisloze uitvoering waarin elke danser tot het uiterste gaat. Dit is een choreografie die zich in het lichaam en het geheugen nestelt en daar blijft nazinderen. Vanuit het publiek lijkt het wel of je zelf mee in het zand wordt getrokken, want ja, het podium is bedekt met bruine aarde. Le Sacre du Printemps belichaamt misschien wel het ultieme ritueel, rauw, aards en onontkoombaar. Het publiek voelde dat onmiskenbaar aan. Applaus.
Reacties
Een reactie posten