Liya Petrova speelt Mendelssohn met het Symfonieorkest Vlaanderen - zondag 25 januari 2026 - De Singel Antwerpen

Liya Petrova is al lang geen rijzende ster meer. Ze is inmiddels een vaste waarde op de internationale concertpodia, een artieste die haar reputatie met overtuiging en verfijning heeft opgebouwd. De Bulgaarse violiste geniet een brede erkenning om haar uiterst subtiele en doorleefde interpretaties, zowel met orkest als in intieme kamermuziekcontext. Het is dan ook een groot genoegen haar opnieuw aan het werk te zien in De Singel, ditmaal onder leiding van Martijn Dendievel, de kersverse chef-dirigent van Symfonieorkest Vlaanderen. 

(c) Liya Petrova

De muziek van Luc Brewaeys, die in 2025 tien jaar geleden overleed, was de voorbije seizoenen opvallend aanwezig op de concertpodia. Zijn oeuvre klonk op uiteenlopende plaatsen, en ook Symfonieorkest Vlaanderen brengt een eerbetoon met de uitvoering van zijn Derde symfonie. Dit compacte werk van amper tien minuten is opgebouwd uit twee contrasterende delen. Vooraf reikt dirigent Martijn Dendievel het publiek enkele essentiële luisterhandvatten aan, zodat ook de minder ingewijde luisteraar houvast krijgt in deze gelaagde en veeleisende muziek, want Brewaeys laat zich niet zomaar doorgronden. Dankzij deze heldere toelichting en de secure, betrokken uitvoering door orkest en dirigent wordt de kennismaking met deze symfonie een boeiende ervaring. Voor mij was het een eerste ontmoeting met dit werk, en meteen een bijzonder intrigerende.

Vervolgens is het de beurt aan Liya Petrova met het  (tweede) Vioolconcerto van Mendelssohn. Hoewel de componist twee vioolconcerti schreef, heeft enkel het tweede terecht zijn plaats in het standaardrepertoire veroverd. Zijn eerste vioolconcerto ontstond in 1822 en is dus een jeugdcompositie. Mendelssohn was op dat moment amper dertien jaar oud! Daarnaast is er dus zijn andere vioolconcerto dat in première ging ongeveer 2,5 jaar voor zijn dood. Mendelssohn schreef er zeven jaar aan.

Vanaf de eerste emblematische maten wordt duidelijk dat Liya Petrova, Martijn Dendievel en het orkest perfect op elkaar zijn afgestemd. De opening is ronduit adembenemend en vormt het begin van een uitvoering die alleen maar in superlatieven te vatten is. Liya Petrova manifesteert zich als een ware koningin van de viool. Martijn Dendievel, die zonder partituur dirigeert, toont zich een uitzonderlijk aandachtige luisteraar en een inspirerende musicus. Elke nuance die Petrova in haar spel legt, wordt door hem feilloos opgepikt en vertaald naar een transparante, lichte en uiterst flexibele orkestklank. Het is prachtig om te zien hoe hij het orkest naar een indrukwekkend niveau tilt. En Petrova zelf straalt. Haar heldere toon, verbluffende articulatie en diep gefundeerde klankkleur resulteren in een Mendelssohn-uitvoering die nog lang nazindert.

Na de pauze volgt de Eerste symfonie van Tsjajkovski, beter bekend onder de titel Winterdromen. Die benaming verwijst niet naar de periode waarin het werk tot stand kwam, van maart tot november, maar naar de melancholische gemoedstoestand van de componist. Tsjajkovski reisde vaak tussen Moskou en Sint-Petersburg en liet zich onderweg inspireren door het uitgestrekte, soms weemoedige landschap.

Ook hier horen we een orkest in absolute topvorm. Martijn Dendievel fungeert als een betrouwbare spil, opnieuw zonder partituur en in volledig contact met zijn musici. Hij leidt het orkest door deze symfonie met vastberadenheid en meeslepende energie. Het resultaat is een overtuigende en doorleefde uitvoering die Symfonieorkest Vlaanderen op zijn allerbest toont. De conclusie dringt zich vanzelf op: de samenwerking tussen het orkest en zijn nieuwe chef-dirigent is er één van uitzonderlijke kwaliteit. Bravo.