Yves goes classic

Meermaals heb ik gelezen in de pers dat Ivo van Hove als droom had om ooit eens Mahagonny te gaan ensceneren. En dat dat met verve gelukt is, staat vast na zijn passage bij Opera Vlaanderen. Hij zorgt voor een ongelooflijk intrigerende mise-en-scène van het verhaal over de ideale stad waar alles kan en alles mag, het paradijs, dus, maar waar het grote verval zorgt voor een ineenstorting van het systeem. (c) Annemie Augustijns Zo een tien jaar geleden  werd Mahagonny ook al eens geprogrammeerd in Antwerpen, toen in een regie van Calixto Bieito. Het was een regie die alle excessen van het uit de hand gelopen "Mahagonny-idee" extra in de verf zette. Ik heb het idee dat Ivo van Hove een andere weg inslaat door meer aandacht te besteden aan de personages an sich. En die personages zetten zichzelf goed in de verf. Een van mijn lievelingszangers, Thomas Oliemans, zingt de rol van Bill. Heel tof om hem nog eens live aan het werk te zien! De regie verdient alle lof. Ik vind het bijzon...

"Carmen" van Bizet zal voor mij altijd een van de opera's der opera's blijven. Het is de eerste volwaardige opera die ik "in levende lijve" zag, destijds, toen ik ongeveer 16 jaar oud was, in de toenmalige nog Vlaamse Opera. Het is dan ook erg leuk deze opera nog eens semi-geënsceneerd terug te zien, in Spanje dan nog wel. Een hele leuke belevenis, in de prachtige omgeving van het Palau de la Música Catalana! (c) Palau de la Música Catalana Het Palau in Barcelona is niet alleen een prachtige concertzaal, helemaal in de stijl die we gewend zijn in deze stad, maar is eveneens een zaal met een bijzondere akoestiek. Het is echt leuk om hier eens een opera te horen, het is eens wat anders dan een pianorecital. De zaal lijkt voor beiden even geschikt! Adolf Gassol is dirigent van dienst en beschikt over de nodige leiderscapaciteiten om het geheel in goede banen te leiden. Dit is niet evident omdat het orkest vanachter op het podium, vooraan doen de zangers hun din...

Zij die mijn blog af en toe lezen, weten dat ik een boon heb voor pianist Alexandre Kantorow. Ik probeer dan ook telkens hij "in de buurt" optreedt, te gaan luisteren. Op 23 juli streek hij neer in het Concertgebouw Amsterdam met het Belgisch Nationaal Orkest. Hij speelde er het tweede pianoconcerto van Liszt. Het is een "atypisch" concerto in die zin dat het werk bestaat uit zes deeltjes die als één geheel worden opgevoerd, zonder pauzes tussenin. (c) The Times Het concert begint erg sfeervol met een orkestraal werk, onder leiding van Antony Hermus. Het Nationaal Orkest van België begint met de fantasie-Ouverture van Romeo en Julia, gecomponeerd door Tsjaikovski. Het valt me op dat het NOB beter en beter is geworden de afgelopen jaren. Als het goed is mag het ook eens gezegd worden! Daarna is het de beurt aan Kantorow met Liszt. We weten van zijn opnames en andere concerten dat dit een kolfje is naar zijn hand. In samenwerking met Antony Hermus wordt dit concerto e...

Goethes verhaal over Faust is misschien wel een van de meest overgeleverde verhalen in de recente geschiedenis. Talloze regisseurs hebben zich gewaagd aan en enscenering van het verhaal. Wat weinig mensen weten (en ik zelf ook niet wist, vooraleer Opera Vlaanderen er mee op de proppen kwam), is dat Robert Schumann het werk van Goethe samen heeft gevat in zeven scènes die het midden houden tussen wat we opera zouden noemen, en wat we zouden bestempelen als oratorium. Dirigent Philippe Herreweghe vond dat het gepast was hier een enscenering voor te voorzien, en daarvoor werden filmregisseur Julian Rosefeldt en choreograaf Femke Gyselinck aangesproken. (c) Annemie Augustijns Het moet gezegd: een werk als dit "in scène zetten" is volgens mij bijna een onbegonnen zaak. In deze productie wordt er dan ook gewerkt met hedendaagse technieken die toestaan een bepaalde sfeer op te roepen. De videoprojecties die gebruikt worden, hebben op het eerste zicht weinig te maken met de inhoud va...

Dat de Amerikaanse pianist Ben Kim geen onbekende meer is in het klassieke muziekmilieu is een understatement. Deze intelligente en bescheiden muzikant, die al geruime tijd in Berlijn woont, treedt op op de grootste internationale podia, met de meest befaamde dirigenten en orkesten. Een lijst maken van onderscheidingen en prijzen die hij gewonnen heeft is bijna onbegonnen werk. Ik ben heel vereerd dat ik de kans heb gekregen hem te mogen interviewen! (c) Juan Carlos Villarroel Ben, op dit moment ben je bezig met het opnemen van al de concerti voor piano en orkest van Mozart. Dat zijn er heel wat. Waarom die keuze voor Mozart?  Ik denk dat ik altijd al een zwak heb gehad voor Mozart, als kind werd ik instinctief tot Mozart aangetrokken. Er zijn zo van die componisten die mij als kind ook al erg intrigeerden: Chopin, Mozart, Debussy, Schumann ook tot op een zeker punt. Wanneer je meer professioneel bezig bent met piano, word je geacht dat je het hele scala van de pianoliteratuur ontd...

Alexandre Kantorow toert rond met het Budapest festival Orchestra onder leiding van hun chef Iván Fischer. Kantorow staat telkens in voor het eerste deel van het concert, waarbij hij afwisselend het vierde pianoconcerto van Beethoven speelt, en het tweede pianoconcerto van Liszt. Het gezelschap komt twee avonden op rij naar het Concertgebouw van Brugge en dat is uiteraard uniek. Op vrijdag speelt Kantorow het Beethovenconcerto, op zaterdag is Liszt aan de beurt.  (c) Sasha Gusov Het vierde pianoconcerto van Beethoven Het vierde pianoconcerto van Beethoven is uiteraard bekend bij alle melomanen, en het is al uitvoerig besproken en/of bekritiseerd door menig recensent. Er zijn echter weinig interpretaties van het werk die zo beklijvend zijn als deze die ik vanavond hoorde in Brugge. Alexandre Kantorow straalt een unieke gevoeligheid uit wanneer hij aan de piano plaatsneemt. Zoals hij mij vertelde in het interview, dat je hier terugvindt, is het pianospel voor hem niet alleen iet...

Voor mij blijven de symfonieën van  Bruckner  vrij onbekend terrein, alvast als het gaat over "live" opvoeringen. Desondanks hun grote bekendheid, en hun onnoemelijk belang in de klassieke muziekgeschiedenis, vind ik dat ze in onze contreien te weinig worden opgevoerd. Een verklaring daarvoor zou kunnen zijn dat het doorgaans lange werken zijn die veel concentratie vergen van het publiek, en dat ze door hun lengte moeilijk toelaten om nog andere dingen te programmeren binnen hetzelfde concert. Het lijkt wel heiligschennis om Brucker te "combineren" met andere werken binnen een avondprogramma. Het is voor mij nog maar de vierde keer om een volledige Brucknersymfonie live te beluisteren. Gelukkig is er het orkest van Opera Vlaanderen onder leiding van Alexander Joel om de uitvoering van Bruckners 7de symfonie voor het publiek waar te maken.  (c) Alexander Joel Alexander Joel klikt met het orkest, dat is duidelijk van in het begin. De zevende symfonie van  Bruckner ...