Yves goes classic

Pavel Kolesnikov, de in Rusland geboren en in Londen wonende pianist, heeft al jaren een goede band met het Symfonieorkest Vlaanderen. Het is niet voor niets dat dit prachtige orkest opnieuw de samenwerking aangaat met een pianist die qua integriteit en pianospel zijn gelijke niet kent. Voor de gelegenheid speelt Kolesnikov het Keizersconcerto van Beethoven, Beethovens laatste en meest bejubelde pianoconcerto. (c) Pavel Kolesnikov Het Symfonieorkest Vlaanderen, onder leiding van Kristiina Poska, start het concert met een werk van de jonge Noé Gillerot, die een werk gecomponeerd heeft in het kader van de Symfonieorkest Vlaanderen Composers Academy, waar jonge componisten de gelegenheid krijgen hun creaties op de scène uitgevoerd te zien. -Hope exists, fortunately.... is een werk van nog geen 7 minuten, dat een intensiteit bevat die het publiek op het puntje van haar stoel houdt. Noé Gillerot vat het werk op als een ouverture tot Beethovens vijfde pianoconcerto en zeer verfijnde klankkle...

Concertorganisatie Cofena staat bekend voor haar kwaliteitsvolle programmeringen. Ook deze keer stelt ze ons niet teleur! Integendeel: op het programma staan twee absolute sterren van het klassieke muziekfirmament. Voeg daar nog een toporkest aan toe en je krijgt een muzikaal feest om u tegen te zeggen! (c) Concertgebouworkest Klaus Mäkelä is op korte tijd een van de meest hippe en gevraagde dirigenten geworden van de huidige generatie. Dat we dus verwend worden door Cofena, is een understatement. Mäkelä is chef-dirigent van het Filharmonisch Orkest van Oslo -dat hem vergezelt op de tour die dus ook Antwerpen aandoet-, hij is muziekdirecteur van het Orchestre de Paris en artistiek partner van het Koninklijk Concertgebouw in Amsterdam. Dat is in elk geval een bewijs van grote verdienste binnen de klassieke muziekwereld! Voor de gelegenheid werkt Mäkelä samen met de Argentijnse topcelliste Sol Gabetta. Ook haar CV is er een van een wereldster. Een feest voor het publiek in Antwerpen, om ...

Het recital dat ik vandaag hoorde is voor mij een van drie vliegen in één klap. Het is zo dat ik Laetitia Gerards (sopraan), Raoul Steffani (bariton) en Daan Boertien (piano) al lang eens live wilde aan het werk horen, maar jammer genoeg strooide de hele coronatoestand daarbij roet in het eten. Gelukkig kunnen we ondertussen al een tijdje terug naar concerten gaan en was het dus fantastisch om te zien dat deze drie topmusici samen een adembenemend recital in mekaar hebben gestoken. Erg benieuwd trok ik dus naar het Muziekgebouw in Eindhoven, en ik kwam niet van een kale reis terug: dit recital was er eentje van wereldkwaliteit. Afwezigen hadden ongelijk! (c) Tessa Posthuma de Boer Het recital bestaat grotendeels uit liederen genomen uit het Italienisches Liederbuch van Hugo Wolf. Ik moet zeggen dat deze liedcyclus mij niet bekend was, en dat ik het een openbaring vond om deze te beluisteren. Erg origineel is dat de liederen, die eigenlijk een verhaal, een mini-operaatje op zich vormen,...

Het kan bijna niet symbolischer. Op het moment dat de vreselijke oorlog in Oekraïne uitgevochten wordt, toert het Nationaal Symfonisch Orkest van Oekraïne door Europa om een stukje Oekraïense cultuur uit te dragen naar de rest van de wereld. Het Nationaal Symfonisch Orkest van Oekraïne wordt beschouwd als een van de beste orkesten in Oost-Europa en COFENA is er in geslaagd om dit orkest in deze woelige tijden naar Antwerpen te halen. Het orkest staat onder leiding van Volodymyr Sirenko en werkt samen met twee topsolisten: Liza Ferschtman en Ivan Karizna, die we kennen van de Koningin Elisabethwedstrijd in 2017.  (c) Liza Ferschtman Dat het publiek niet onberoerd blijft bij het opkomen van het Nationaal Orkest van Oekraïne, is een understatement. Het idee alleen al dat de mensen op het podium uit oorlogsgebied komen, misschien al iemand verloren hebben in de oorlog, hun huis hebben moeten achterlaten... het zijn gedachten die door ieders hoofd spoken. Gelukkig is de boodschap die he...

Dat Mozart opera's schreef en symfonieën, dat weet haast iedereen. Maar dat hij ook vele concertaria's heeft geschreven als op zichzelf staande werken, is minder bekend. Een heel deel van die aria's werd onder het stof gehaald om te gebruiken in de voorstelling Mozart/Concert arias, waarin dans en Mozarts werken samensmelten tot één geheel. De choreografie is van de hand van Anne Teresa De Keersmaeker en ging in première in 1992 in Avignon. Desondanks de grote tijdspanne tussen de wereldpremière en de opvoeringen in 2022, heb je als toeschouwer verre van het gevoel dat het hier over een "oubollige" productie zou kunnen gaan. (c) Anne Van Aerschot De meer dan twee uur durende voorstelling van Mozart/Concert arias vliegt als een trein voorbij. Emma Posman, Annelies van Gramberen en Raphaële Green zijn de drie zangeressen van dienst, zij werken samen met het orkest van Opera Vlaanderen en met Pedro Beriso aan de pianoforte. Francesco Corti leidt het geheel in goede b...

  Het balletseizoen in Antwerpen werd dit jaar geopend met een tweeluik. Enerzijds was er "Tempus Fugit" van Johan Inger, anderzijds de bejubelde voorstelling "Futur Proche" van de Belgische Jan Martens. Beide stukken hebben hun eigen dynamiek en dat maakt deze balletavond net zo interessant! (c) Pippa Samaya De avond begint met Tempus Fugit. Wat opvalt aan deze voorstelling is de eenvoud van de choreografie. Het is een choreografie die gaat over loslaten en vastpakken. Over de dood en het leven. Deze productie is op het eerste zicht niets "speciaals", maar dat hoeft uiteindelijk ook helemaal niet. De esthetiek, de prachtige belichting en de subtiele uitvoering van de dansers maken van deze voorstelling een echt juweeltje! Na de pauze volgt Futur Proche, een voorstelling die op het eerste gezicht haaks staat op de Tempus Fugit, maar evenzeer gaat het in die voorstelling over "grijpen" en loslaten. Deze choreografie van Jan Martens is best boeiend...

Meermaals heb ik gelezen in de pers dat Ivo van Hove als droom had om ooit eens Mahagonny te gaan ensceneren. En dat dat met verve gelukt is, staat vast na zijn passage bij Opera Vlaanderen. Hij zorgt voor een ongelooflijk intrigerende mise-en-scène van het verhaal over de ideale stad waar alles kan en alles mag, het paradijs, dus, maar waar het grote verval zorgt voor een ineenstorting van het systeem. (c) Annemie Augustijns Zo een tien jaar geleden  werd Mahagonny ook al eens geprogrammeerd in Antwerpen, toen in een regie van Calixto Bieito. Het was een regie die alle excessen van het uit de hand gelopen "Mahagonny-idee" extra in de verf zette. Ik heb het idee dat Ivo van Hove een andere weg inslaat door meer aandacht te besteden aan de personages an sich. En die personages zetten zichzelf goed in de verf. Een van mijn lievelingszangers, Thomas Oliemans, zingt de rol van Bill. Heel tof om hem nog eens live aan het werk te zien! De regie verdient alle lof. Ik vind het bijzon...