Yves goes classic

Op de derde dag van het Verbier Festival was het uitkijken naar het recital van Alexandre Kantorow in de kerk van Verbier. Later die dag volgde bovendien een ronduit verbluffend kamermuziekconcert met enkele van de grootste sterren aan het klassieke muziekfirmament. Wat een onvergetelijke belevenis ! (c) Verbier festival In de voormiddag, omstreeks 11 uur, stond Alexandre Kantorow klaar met het recitalprogramma dat we eerder ook al in Flagey mochten horen. Hij presenteert een bijzonder ambitieus en doordacht programma, helemaal zoals we dat van hem gewend zijn. Kantorow opent met Liszts prachtige variaties (S. 180) op Bachs  Weinen, Klagen, Sorgen, Zagen . De fijngevoeligheid waarmee hij zijn publiek vanaf de eerste noten weet te raken, is van een zelden gehoord niveau. Diezelfde verfijning en poëtische zeggingskracht kenmerken ook de  Eerste sonate , op. 5 van Medtner, waarin Kantorow zijn luisteraars moeiteloos meevoert naar een wereld vol subtiele kleuren, rijke schakeringe...

Nadat ik het festival online heb gevolgd de afgelopen weken, ben ik blij dat ik ondertussen live ter plaatse ben! Op de tweede dag van mijn bezoek aan het Festival van Verbier maakte ik kennis met het Verbier Festival Chamber Orchestra, onder leiding van Mikhaïl Pletnev. Samen met twee uitzonderlijke solisten, Daniel Lozakovich (viool) en Dmitry Shishkin (piano), presenteert hij een bijzonder onconventioneel programma. Twee zelden uitgevoerde werken vormen de opmaat naar een van de meest veeleisende vioolconcerti uit het repertoire. Alleen al de originaliteit van deze programmakeuze maakt deze concertavond tot een bijzondere belevenis. Het is een voorrecht om hierbij aanwezig te mogen zijn. (c) Verbier Festival Voor de pauze klinkt de  Zesde Symfonie  van Carl Czerny. Hoewel deze negentiende-eeuwse componist vooral bekendstaat als pedagoog en leermeester van Liszt, blijven zijn symfonieën vrijwel volledig onder de radar. Des te groter is de nieuwsgierigheid wanneer hier in Ver...

Het is weer zover! Het Festival van Verbier is ondertussen al een tijdje losgebarsten, en ik ben een geluksvogel, want ook dit jaar mag ik er opnieuw bij zijn. Er staan weer heel wat ongelooflijke concerten op het programma, waarvan ik met veel plezier verslag uitbreng op mijn blog. (c) Verbier festival De eerste dag van mijn verblijf op het festival was ik getuige van een prachtig concert met Leonidas Kavakos (viool), Clara-Jumi Kang (viool), Timothy Ridout (altviool), Bryan Cheng (cello) en niemand minder dan Alexandre Kantorow aan de piano. Samen brachten zij een schitterend programma met onder meer mijn favoriete vioolsonate van César Franck en twee kamermuziekwerken van Antonín Dvořák. Kavakos, Kang en Ridout openen de avond met het  Terzetto  voor twee violen en altviool in C groot , op. 74 van Dvořák. Nadat de componist de kamermuziek enkele jaren had laten rusten, schreef hij met dit werk een waar juweel, dat de drie musici op het lijf lijkt geschreven. Vanaf de eerste...

Onder de titel "Klassiek Leeft Meesterlijk" organiseert de gemeente Knokke-Heist deze zomer een reeks spraakmakende recitals met laureaten van de Koningin Elisabethwedstrijd, die dit jaar een extra feestelijke editie tegemoet ging: de wedstrijd werd voor de 75ste keer georganiseerd, en de 150ste geboortedag van Koningin Elisabeth ging evenmin onopgemerkt voorbij. Onder de noemer "Queen Elisabeth 150!" treden enkele spraakmakende musici uit de afgelopen edities van de Wedstrijd aan. Zo was het op 25 juli (exact de 150ste verjaardag van Koningin Elisabeth!) de beurt aan de winnaar van de editie 2025: Nikola Meeuwsen. Deze jonge raspianist is ondertussen geen onbekende meer op de grootste internationale podia, en het was dan ook een unieke gelegenheid om hem nog eens aan het werk te horen, in de sfeervolle Dominicanenkerk in Knokke-Heist. (c) Simon van Boxtel Het recital werd geopend met de monumentale  Sonate nr. 29 op. 106  van Beethoven. Deze sonate mag op zijn mins...

Voor het laatste reguliere programma dat Ted Brandsen als directeur van Het Nationale Ballet heeft mogen samenstellen, heeft hij een beroep gedaan op drie wereldbefaamde choreografen die een nauwe band hebben met het Nationale Ballet in Amsterdam. Het gaat om David Dawson, Alexei Ratmansky en Krzysztof Pastor. Alle drie hebben ze een bijzonder emotioneel geladen choreografie voorzien voor dit programma en ze werken hiervoor samen met het prachtige Balletorkest onder leiding van Nathan Brock. Het publiek was diep onder de indruk! Refraction (c) Altin Kaftira De voorstelling wordt geopend met het succesvolle  Empire Noir  van David Dawson. Deze choreografie ging in wereldpremière bij Het Nationale Ballet in 2015 en wordt nu hernomen. Daar ben ik in elk geval bijzonder blij om, want over dit stuk had ik al veel gehoord. Op muziek van Greg Haines, die speciaal voor de Eduard van Beinum Stichting en Het Nationale Ballet het werk  Empire Noir  schreef, geven de dansers het...

Aan het einde van elk academiejaar organiseert de Muziekkapel Koningin Elisabeth een "Marathon" voor elke discipline binnen de Muziekkapel. Tijdens zo'n marathon geven de residenten van een bepaalde discipline, in dit geval piano, gedurende een hele namiddag om beurten een recital. Ik trok naar Waterloo en hoorde vijf residenten aan het werk tijdens de Piano Marathon. Het werd een prachtige afsluiter van het academiejaar. (c) Music Chapel Arthur Hinnewinkel bijt de spits af. Na zijn vierde prijs bij de Koningin Elisabethwedstrijd vorig jaar, resideert hij nog steeds aan de Muziekkapel Koningin Elisabeth. Hij opent zijn recital met het eerste deel uit de  Fantasie in do groot op. 17 van Schumann. De pianist legt uit dat het werk oorspronkelijk in 1 deel bedoeld was (eigenlijk zou het dus een sonate zijn), maar dat Schumann de twee volgende delen er later heeft bijgeschreven. Hinnewinkel speelt dit werk met een ongelooflijke souplesse en precisie, en speelt een prachtige v...

Traditiegetrouw wordt de Koningin Elisabethwedstrijd afgesloten met een Slotconcert waarin de drie eerste laureaten een concerto uitvoeren. Ook dit jaar was dat niet anders. Nadat ik zondag in Antwerpen de vierde, vijfde en zesde laureaat aan het werk had gehoord, trok ik naar Brussel voor dit concert, met het Brussels Philharmonic onder leiding van Samy Rachid. Daarmee komt officieel een einde aan de Koningin Elisabethwedstrijd 2026! Afkicken dus, al staan er gelukkig nog heel wat concerten van laureaten en deelnemers op de agenda. (c) Queen Elisabeth Competition De eerste die het podium betreedt, is derde laureaat Leland Ko. Voor velen was hij een van de topfavorieten, dankzij zijn charismatische en karaktervolle cellospel. Alles klinkt zo vanzelfsprekend wanneer hij speelt. Zijn muziek ademt een natuurlijke vrijheid die meteen weet te overtuigen. Eerder verbaasde hij het publiek al met zijn indrukwekkende uitvoering van het Celloconcerto op. 22 van Barber, dat voor het eerst op de W...