Bryn Terfel wordt al jaren beschouwd als de beste bas-bariton "van het moment", wereldwijd gezien. Het was dan ook een heel avontuur om hem aan het werk te zien in Bozar, onder leiding van maestro Gareth Jones en met het nog steeds slechtste orkest van België, met kauwgometende violisten, het Nationaal Orkest van België. Het blijft een spijtige zaak dat zij altijd "gekozen" worden als grote namen naar België komen, maar dat zal dan wel weer iets te maken hebben met de kostprijs.
Terfel bespeelt zijn publiek: al van bij de eerste aria staat de zaal op haar kop. Hij vangt aan met de beroemde Don Giovanni-aria "Madamina, il catalogo è questo", waarin Don Giovanni vertelt hoeveel vrouwen hij al versierd heeft in een groot aantal landen. Terfel haalt zijn smartphone boven en toont foto's van die vrouwen aan het publiek op de eerste rijen. Verschijnen op het scherm: Cecilia Bartoli, Angela Gheorghiu, etc. Hilariteit alom. Qua expressie is Terfel de beste, hij leeft zich zo in in zijn rolletjes dat het echt aandoenlijk wordt!
Daarna zingt Terfel o.a. "Le veau d'or est toujours debout" van Gounod. Hierbij heb ik gejubeld en gejuigd, wat een geweldige uitvoering, zo had ik het nog nooit gehoord. Mij heeft Terfel overtuigd met deze aria, die ik alleen kende in veel minder glansrijke uitvoeringen. En als hij zijn Mefistoteles ten gehore brengt, is het kot te klein.
Na de pauze: Wagner. Daar hoeven we geen tekening bij te maken: ronduit mooi, afgewerkt, zowel in de hoogte als in de laagte.
Terfel stelt alleen teleur om na zijn encore vrij arrogant het podium te verlaten en teken te doen dat het genoeg geweest is, hij sleurt de concertmeester mee naar de coulissen. Jammer wel.
Indrukwekkend wel voor een zanger dat hij al zolang "meegaat" op dit niveau. Sinds 1990 heeft hij nog niet aan glans verloren. Zeer merkwaardig! Volgende keer hij naar België komt wordt hopelijk het Muntorkest uitgenodigd.
 |
| (c) Bryn Terfel |
Terfel bespeelt zijn publiek: al van bij de eerste aria staat de zaal op haar kop. Hij vangt aan met de beroemde Don Giovanni-aria "Madamina, il catalogo è questo", waarin Don Giovanni vertelt hoeveel vrouwen hij al versierd heeft in een groot aantal landen. Terfel haalt zijn smartphone boven en toont foto's van die vrouwen aan het publiek op de eerste rijen. Verschijnen op het scherm: Cecilia Bartoli, Angela Gheorghiu, etc. Hilariteit alom. Qua expressie is Terfel de beste, hij leeft zich zo in in zijn rolletjes dat het echt aandoenlijk wordt!
Daarna zingt Terfel o.a. "Le veau d'or est toujours debout" van Gounod. Hierbij heb ik gejubeld en gejuigd, wat een geweldige uitvoering, zo had ik het nog nooit gehoord. Mij heeft Terfel overtuigd met deze aria, die ik alleen kende in veel minder glansrijke uitvoeringen. En als hij zijn Mefistoteles ten gehore brengt, is het kot te klein.
Na de pauze: Wagner. Daar hoeven we geen tekening bij te maken: ronduit mooi, afgewerkt, zowel in de hoogte als in de laagte.
Terfel stelt alleen teleur om na zijn encore vrij arrogant het podium te verlaten en teken te doen dat het genoeg geweest is, hij sleurt de concertmeester mee naar de coulissen. Jammer wel.
Indrukwekkend wel voor een zanger dat hij al zolang "meegaat" op dit niveau. Sinds 1990 heeft hij nog niet aan glans verloren. Zeer merkwaardig! Volgende keer hij naar België komt wordt hopelijk het Muntorkest uitgenodigd.
Reacties
Een reactie posten