Leoš Janáček, een voor veel mensen onbekend componist, componeerde heel wat prachtige muziek. Daarbij bevindt zich Jenůfa, een opera die mij zal bijblijven als iets bijzonder en aangrijpend.
 |
| (c) concertnews
Het verhaal van deze opera is op zijn minst aangrijpend te noemen. We bevinden ons in een gesloten gemeenschap waarin sociale uitsluiting schering en inslag is. Dat Jenůfa zwanger is, dit niet sociaal aanvaard wordt en haar kind door de kosteres vermoord wordt door het in een ijskoude rivier onder te dompelen, is eigenlijk een onderwerp dat we goed kunnen transponeren naar onze maatschappij en onze tijd. Gezinsdrama's zijn van alle tijden, en ik merk aan de reacties tijdens de pauze dat veel mensen dit ook goed begrepen hebben. Dat maakt van deze opera een actuele trigger voor het publiek.
Ludovic Morlot dirigeert het geheel als een grootmeester en de mise en scène is in handen van Alvis Hermanis. De eerste en de derde acte springen in het oog door de prachtige -door het Muntatelier vervaardigde- kostuums. Bloemen, pompeuze versieringen en noem maar op. De moravische stijl en de Art-Nouveau zegevieren! In de tweede acte, die het hart vormt van de productie met het moment waarop de kindermoord gebeurt, speelt zich af in een aftandse keuken, "ergens", in the middle of nowhere, in een ondergesneeuwd en ijskoud gebied. Deze acte is zo beklijvend dat je met een krop in de keel de pauze ingaat. Op muzikaal vlak is alles perfect in orde. Alle personages zetten een prachtprestatie neer. Andrea Dankova is een prachtige hoofdrolzangeres, Charles Workman zet een geweldige Laca neer en Steva, gezongen door Nicky Spence zal ik ook niet snel vergeten. Leuk ook om Hendrickje van Kerckhove nog eens terug te zien in de Munt, als Karolka. Prachtig gezongen! Deze productie hoort thuis in het rijtje prachtproducties dat we van de Munt gewoon zijn. Bravo!! |
Reacties
Een reactie posten