Voorstelling cd "Rhapsodos" van harpist Joost Willemze - vrijdag 17 april 2026 - Amstelkerk (Amsterdam)

De Nederlandse harpist Joost Willemze bouwt gestaag aan een palmares om u tegen te zeggen. Op verschillende vooraanstaande internationale wedstrijden viel hij al in de prijzen. Zo won hij in 2023 de prestigieuze Dutch Classical Talent Award met zijn programma Orpheus, een bijzonder verfrissend, afwisselend en bovenal inventief geheel waarin de mythologische figuur centraal stond. Dat het tijd werd voor een eerste solo-cd, stond in de sterren geschreven. Op 17 april was het zover: met een sfeervol recital in de Amstelkerk in Amsterdam werd zijn album Rhapsodos feestelijk voorgesteld. Ook daar werden we opnieuw meegenomen in een verrassend en origineel muzikaal verhaal dat, zoals de rondreizende Griekse vertellers, het publiek onderdompelde in de wereld van de mythologie.

(c) Kirsten Vansanten

Wie denkt dat de harp een saai of vergeten instrument is, is bij Joost Willemze aan het verkeerde adres. Hij weet zijn publiek moeiteloos mee te voeren in de rijke en veelzijdige wereld van de harp, op een manier die tegelijk origineel en intrigerend is. Hij toont dat de harp veel meer is dan een alledaags snaarinstrument en laat haar klinken in al haar facetten. Dat werkt aanstekelijk: het publiek krijgt er zichtbaar zin in en blijft van begin tot einde geboeid. Niet in het minst door de boeiende toelichtingen die hij tussen de verschillende werken door geeft.

Joost Willemze opent met een componist die hem nauw aan het hart ligt: Marcel Grandjany. Diens Rhapsodie maakt van bij de eerste noten een sterke indruk en zet meteen de toon voor de rest van de avond. Aan het einde van het recital keert Grandjany nog terug met het sfeervolle The Colorado Trail. Willemze grijpt de aandacht met een spel dat helder en transparant is, maar tegelijk spanning en diepgang bevat. Vanaf het eerste moment zitten we op het puntje van onze stoel.

Daarna volgt een werk van Anne-Maartje Lemereis, Me-de-a, een compositie die zich moeiteloos in het oor nestelt. De intensiteit waarmee Joost Willemze dit stuk brengt, zorgt voor een eerste kippenvelmoment. Na een passage uit de Trois moments d’Orphée van Carlos Micháns komen we bij een absoluut hoogtepunt van de avond: Event Horizon: the point of no return, gebaseerd op de mythe van Orpheus en Eurydice. De componisten Ramin Amin Tafreshi en Soheil Shayesteh, die dit werk speciaal voor Willemze schreven, creëren een elektronisch klankveld dat naadloos versmelt met het harpspel. Opmerkelijk is dat alle elektronische geluiden voortkomen uit klanken die door of met de harp zelf zijn geproduceerd. Het resultaat is een ware eyeopener en voelt volstrekt origineel aan.

Vervolgens horen we het bijna etherische Exosphère uit de Suite Galactique van Caroline Lizotte. Joost Willemze creëert een indrukwekkende klankwereld, met een ogenschijnlijk gemak dat bedrieglijk is, want de technische en muzikale eisen van het werk zijn aanzienlijk. Het hoge niveau wordt moeiteloos aangehouden in werken van Guillaume Connesson, Alexander Chertok en opnieuw Marcel Grandjany.

En wanneer het publiek duidelijk maakt dat het er nog niet genoeg van heeft, volgt een toegift die niet te weerstaan valt: The Dirty Laundry Rag van Park Stickney. Een speelse, virtuoze afsluiter die een prachtig en hoogstaand recital op sprankelende wijze bekroont.