Jan Lisiecki was te gast in de Alte Oper in Frankfurt samen met het Mozarteumorchester Salzburg en Maestro Ivor Bolton. Men mag wel stellen dat het hier over een Winning Team in de klassieke muziek gaat. Deze combinatie staat garant voor een adembenemend concert dat van het begin tot het einde voor kippenvel zorgt!
 |
| (c) Jan Lisiecki
Jan Lisiecki, de jonge pianist met de vlinderdas, én sokken met witte bolletjes, staat garant voor jeugdigheid en degelijkheid op het podium. Lisiecki, die de bescheidenheid zelve is, is iemand die ogenblikkelijk, vanaf de eerste noot, de harten van het publiek verovert. Zo ook tijdens zijn opvoering van het vierde pianoconcerto van Beethoven. Wat de pianoconcerto's van Beethoven betreft is dit (samen met het derde) mijn favoriet. Vooral de tweede beweging vind ik adembenemend. Weinig pianisten spelen ze naar mijn zin. Lisiecki doet dat wél!
Ivor Bolton dirigeert als geen ander het Mozarteumorchester. Dit orkest, gespecialiseerd in Mozart en Beethoven, is er een van wereldkwaliteit, en het is dan ook een unieke gelegenheid om hen aan het werk te zien met een van mijn favoriete solisten. Vooraleer Lisiecki mag aantreden speelt het orkest de Ouverture van "König Stephan", ook van Beethoven. Stemmige muziek die het vierde pianoconcerto inluidt.
En dan komt het hoogtepunt van de avond. Jan Lisiecki treedt aan, en speelt de breekbare noten van het begin van dit concerto op meesterlijke wijze. Hij verplicht het publiek aandachtig te luisteren. De finesses zijn adembenemend, en komen heel goed tot hun recht, ook in de tweede beweging, die uiterst moeilijk is door haar "krachtige rust" die ze moet uitstralen. Dit "Andante con moto" is een streling voor het oor, vooral onder de handen van Lisiecki. Ook de derde beweging wordt afgerond in een absolute symbiose met het orkest. De communicatie tussen dirigent, solist en konzertmeister verloopt absoluut vlekkeloos. Dat maakt dit concert van een absolute wereldkwaliteit. Als toemaatje aan het uitgelaten publiek (het leek wel het einde van een popconcert) speelt Lisiecki de Nocturne 20 (opus posthumous) van Chopin. Erg ontroerend, prachtig gespeeld, zoals we dat gewend zijn van Jan Lisiecki!
Na de pauze speelt het Mozarteumorchester nog de vijfde symfonie van Beethoven. Adembenemende precisie en vakmanschap gaan hand in hand. Zo heb ik deze symfonie nog nooit gehoord. Er zijn blijkbaar nog wél orkesten die ze niet platspelen. Met dank aan Ivor Bolton en zijn schare topmusici!
Zoals gezegd: Bolton en Lisiecki zijn een winning team. Ik hoop hen dan later ook terug aan het werk te zien!
|
Reacties
Een reactie posten