Een levende legende als Martha Argerich aan het werk zien, het was iets waar ik heel lang naar heb uitgekeken. Het is gek, maar in al die jaren dat ik concerten bezoek heb ik haar niet één keer live gezien. Het was dus dringend tijd om daar verandering in te brengen. En wat een feest! Argerich staat met haar 73 lentes als de koningin van de piano op het podium. Het is een hele eer om haar aan het werk te zien!
Het hele concert was eigenlijk opgebouwd rond de verjaardag van violist Gidon Kremer. Hij zou zijn verjaardag vieren in Bozar samen met zijn "Kremerata Baltica". Door enkele geschillen met de organisatie van Bozar heeft hij zijn kat gestuurd. Het programma wordt dan ook wat aangepast.
 |
| (c) Martha Argerich |
De Kremerata speelt als opener een ingekorte (?) versie van
de Ouverture van "Die Entführung aus dem Serail" van Mozart. Daarna
komt de eerste kamersymfonie van Weinberg aan bod, goed gecomponeerde muziek,
in de stijl van Shostakovich, maar niet "Shostakovich genoeg".
Na de pauze kan Argerich haar paradepaardje bovenhalen.
Concerto 1 voor piano, trompet en strijkers, van Shostakovich. Wat een
adembenemend pianospel. Trompettist Sergei Nakariakov haalt trompetspel boven
van wereldkwaliteit. Argerich
projecteert haar noten als geen ander de zaal in. Haar verfijnde articulatie
slaat iedereen met verstomming. En als ze besluit om het Allegro con brio, het
laatste deel van het concerto een tweede keer te spelen, is Bozar te klein. Wat
een feest!
Na deze muzikale explosie komt Robert Schumann aan de beurt.
Argerich en Nakariakov presenteren een arrangement voor piano en trompet van de
Fantasiestücke van Schumann. Prachtige muziek gebracht op meesterlijke wijze.
Na dit alles eindigt het concert met bas Alexei Mochalov met
de Antiformalistische Rayok, een satirisch-komische opera voor bas en
kamerorkest (arr. Andrei Pushkarev). Dit arrangement gebaseerd op een
compositie van Shostakovich is een waardige afsluiter van een heel boeiend
concert. We want more!
Reacties
Een reactie posten